(รับน้อง ต่อ)
ญี่ปุ่นวิ่งกระหืดกระหอบไปหาบอยที่ลากล้อรถยนต์อยู่ ในใจไม่คิดอะไรไม่เคยคิดอะไร คิดว่าเป็นเรื่องสนุกแต่คนตัวใหญ่ยังอยู่ท่าเดิมไม่เขยื้อนกายไปไหนในใจกระเจิดกระเจิงไปไกลแสนไกล นี่เราเป็นอะไรไป ทำไมในใจมันหวั่นไหวแบบนี้ โอ๊ย ไม่มีอะไรๆ แค่ไอ้เปี๊ยกคนเดียว เฟียตพยายามไล่ความคิดออกจากหัวยันกายลุกขึ้น
"ไอ้เปี๊ยก มึงไม่ลากล้อรถวะ ขี้โกงเหรอมึง"
หมีดำร้องว่าเสียงดังปรี่เข้ามาหา ญี่ปุ่นที่ช่วยบอยลากล้อรถยนต์อย่างสนุกสนาน
"เอ๋ ก็ลากอยู่นิ หมีดำมะเห็นเหรอ"
"ไอ้นี่ กวนตีนนะมึง ช่วยกันลากมันจะได้อะไรวะ มานี่เลยมึง"
หมีดำจิกคอญี่ปุ่นออกมา
"โอ๊ย จะพาไปไหนอ่า ไม่เอ๊า จะลาก"
"มานี่ มึงวิ่งรอบสนามเลย ห้ารอบ"
"หวาย ไม่เอาหรอกตั้งห้ารอบ"
"วิ่ง กูบอกให้วิ่ง"
โฟคผลักหลังญี่ปุ่นให้ออกตัววิ่ง ญี่ปุ่นทำหน้าย่นแล้ววิ่งเยาะแหยะหัวเราะเพื่อนๆที่ลากล้อรถยนต์อยู่
"หมีดำ ใจร้าย"
"มึงว่าอะไรน๊ะ"
เสียงขู่ดังสนั่น ญี่ปุ่นวิ่งแจ้นนำไปก่อนเพราะกลัวภัยที่จะมาถึงตัว โฟควิ่งไล่เขกหัวญี่ปุ่น
"เอ้า น้องๆฐานต่อไป เป็นการลอดซุ้ม มาตั้งแถวตรงนี้"
ฟอร์ดร้องบอกน้องๆ ที่ลากล้อรถยนต์เสร็จมาตั้งแถวหน้าซุ้มใบไม้ที่รุ่นพี่ทำเตรียมเอาไว้ น้องๆทุกคนหน้าตามอมแมมแต่ไม่เท่ากับญี่ปุ่น รายนั้นยังวิ่งไล่จับกับโฟคอยู่ริมสนามอีกฝั่ง สายตาหมีขาวมองอยู่ไม่วางตา
"มึง มานี่ได้แล้วไอ้เปี๊ยก"
อดใจไม่ได้ที่จะร้องเรียกให้ญี่ปุ่นมาเข้าฐาน ญี่ปุ่นวิ่งกระหืดกระหอบมาใกล้ๆ
"อ่า เค้าจะเข้าฐานอ่า หมีดำไปไกลๆสิ ตามมาแกล้งทำไมอ่ะ"
ญี่ปุ่นพูดเมื่อเห็นโฟควิ่งเข้าใกล้
"กูไม่ได้แกล้ง กูจะมาเตะมึง เร็วนักนะมึง"
"อ่า หมีขาวช่วยด้วย หมีดำจะเตะเค้า"
ญี่ปุ่นหาตัวช่วยวิ่งมาหลบข้างหลัง เฟียตทันที
"มึงจะมาหลบทำไมข้างหลังกู ไปเข้าแถวกับเพื่อน"
เฟียตตวาดเสียงดัง
"หมีขาวก็ไล่หมีดำไปก่อนดิ รบกวนสมาธิ"
ญี่ปุ่นลอยหน้าลอยตาพูด ทำหน้าล้อเลียนโฟคอยู่ข้างหลังเฟียต โฟคกำมือแน่น
"มึง ออกมานี่เลยไอ้เปี๊ยกตายแน่มึง"
"อิอิ ไม่ออก จะอยู่ตรงนี้ล่ะ ชอบแกล้งเด็ก นิสัยไม่ดี"
"มึงออกไปเลย มาหลบทำไม มึงอย่าแกล้งมันดิไอ้โฟค เดี๋ยวก็รับน้องไม่เสร็จกันพอดี"
เฟียตหันไปบอกโฟคที่ทำหน้าเหรอหราอยู่ ไม่คล้อยตาม
"เดี๋ยวมึงโดนแน่ๆ"
ญี่ปุ่น วิ่งอ้อมไปหาเอกที่เข้าแถวอยู่
"มึงไปกวนตีนพี่เขาจังวะไอ้หญ้าแห้ง เดี๋ยวก็อ่วมหรอกมึง"
"กวนไรอ่ะ ปลาดุก เค้าไม่ได้กวนนะ พี่เขาต่างหากมากวน"
"อ้าวไอ้นี่ เดี๋ยวอย่ามาร้องให้ช่วยละกัน"
"ชิ ใครจะร้องให้ปลาดุกช่วย ไปหาบอยดีกว่า"
ว่าแล้วก็ผละไปหาบอยที่ยืน หน้าเขียวหน้าแดงอยู่
"ลอดไปทีละคน ในซุ้มมีลูกแก้วอยู่ให้หยิบมาคนละลูก ใครออกมาไม่มีลูกแก้วเจอดีแน่"
เสียงฟอร์ดดังขึ้น แล้วดันหลังให้น้องๆคลานลอดเข้าไปทีละคน พอน้องเข้าไปหน่วยกำลังเสริมก็สาดน้ำผสมสีเข้าไป ยังไม่หนำใจปาไข่ไก่เข้าไปอีก เสียงน้องๆร้อง อูแหวะๆ อยู่ข้างใน โพรงของซุ้มใบไม้ไม่ใช่สั้นๆ ยาวกว่าสิบเมตร ระหว่างทางก็มีรุ่นพี่คอยแกล้งแหย่นั่นแหย่นี่ น้องๆก็ลอดพลางควานหาลูกแก้ว ทำอย่างกับรับน้องเข้ามหาฯลัย แต่ก็ไม่แปลกสำหรับที่นี่ เพราะบางชมรมลงทุนพาน้องออกนอกสถานที่รับน้องกันเป็นเรื่องเป็นราวไปเลย
"อิ อิ น่าสนุกจัง"
ญี่ปุ่นหัวเราะพอใจอยู่ข้างหลังบอย
"แหวะ น่าเกลียดออก ดูดิรุ่นพี่โรคจิต แกล้งน้องๆ"
บอยแย้ง แต่ญี่ปุ่นยืนมองอยู่ด้วยความสนุก อมยิ้มอยู่ พอถึงตาบอยก็คลานเข้าซุ้มไป ญี่ปุ่นกำลังจะคลานตาม
"เดี๋ยว มึงอย่าเพิ่งไอ้เปี๊ยก มึงต้องคนสุดท้าย"
โฟคมาดึงแขนญี่ปุ่นไว้ หันไปมองเฟียตแล้วยิ้มที่มุมปากน่ากลัวยิ่งนัก
"เอ๋ ทำไมอ่ะ อยากเข้าๆ"
"มึงได้เข้าแน่ แต่ของมึงต้องพิเศษกว่าใคร"
"อิอิ จริงหรา ของเค้าพิเศษกว่าใคร อิอิ ดีจาย"
"ยังไม่รู้ชะตากรรมอีกนะ มึง"
โฟคพูดเสียงเบา แสยะยิ้มอยู่ ญี่ปุ่นมองตามเพื่อนลุ้นตัวโก่ง ในหัวมีแต่เรื่องสนุกไม่คิดว่ารุ่นพี่จะแกล้ง พอสักพักเฟียตพยักหน้าโฟคจึงดันหลังให้ญี่ปุ่นเข้าไปในซุ้ม
"ไป มึงเข้าไปได้แล้ว"
ญี่ปุ่นดีใจคุกเข่าลงจะคลานเข้าไป พอโก่งก้นโฟคก็ดึงกางเกงญี่ปุ่นออกทันที
"อ่า มาดึงกางเกงเค้าทำไม๊"
ญี่ปุ่นร้องจะลุกขึ้นแต่โฟคผลักให้คลานเข้าไป กางเกงในลายอิ๊กคิวซังสกรีนลายเบ่อเร่อ
"เฮ้ย ขนาดกางเกงในยังลายการ์ตูน ไอ้นี่"
โฟคหัวเราะ รุ่นพี่ทุกคนก็หัวเราะ แต่มีสายตาคู่หนึ่งที่มองแล้วรู้สึกร้อนรน ต้นขาของญี่ปุ่นขาวตัดกับฉากหลัง เฟียตกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
"หวาย อะไรเละๆ"
ญี่ปุ่นคลานเข้าไปจนมองไม่เห็นตัวแล้ว รุ่นพี่ก็สาดนั่นสาดนี่ใส่
"อิอิ ไม่กลัว"
ญี่ปุ่นล้อเลียน หัวเราะชอบใจ
"มานี่ กูเอง"
หมีขาวปรี่เดินมาข้างๆซุ้มล้วง มือเข้าไปควานหาตัวญี่ปุ่น
"เอ๋ มือครายอ่า"
ญี่ปุ่นตกใจคลาน หนี รุ่นพี่ก็สาดน้ำผสมสีดักทาง เฟียตจับโดนขาของญี่ปุ่นดึงไว้
"หวาย ไม่เอ๊าๆ"
"นี่แน่ะ"
เฟียตลากขาญี่ปุ่นมาจนจับตัวได้อีกมือ หนึ่งล้วงสีที่ผสมหนืดๆเอาไว้ล้วงเข้าไปป้ายตามตัวตามหน้า
"แอ๊ะ ไม่เอ๊า"
ญี่ปุ่นดิ้น ร้องอยู่ในซุ้ม
"โอ๊ย!!!!!"
เฟียตร้องเสียงหลง เพราะญี่ปุ่นกัดเข้าที่ง่ามมือ
"ไอ้เปี๊ยก!!!!!!!!! มึงกัดกูเหรอ มึงตาย"
เฟียตร้องเสียงดังลั่นจะพังซุ้มเข้าไป ญี่ปุ่นคลานหนีอุตลุต
"หวาย แหวะ ยี้ อะไรอ่า"
คลานไปก็โดน ไข่ไก่ละเลงทั่วตัว พอออกพ้นซุ้มเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นขาใครยืนขวางอยู่
"หวาย หมีขาว"
ญี่ปุ่นร้องตกใจ รุ่นพี่คนอื่นๆหัวเราะชอบใจเพราะหน้าตาเนื้อตัวของญี่ปุ่นเลอะเทอะเปื้อนไป ด้วยไข่ไก่ผสมสี
"มึงจะไปไหน ไอ้ตัวดี"
เฟียตคำรามก้มตัวลงมา จะดึงญี่ปุ่นเอาไว้ แต่ญี่ปุ่นคลานกลับเข้าไปในซุ้ม เฟียตจับแขนญี่ปุ่นได้
"อ่า ไม่เอ๊า อย่าดึง"
ญี่ปุ่นร้องเพราะเฟียตกระชากแขนไว้แล้วกดหัว ญี่ปุ่นลงเอาถังสีมาเทราดไปที่ตัว
"อ่า ใจร้าย"
ญี่ปุ่นเงย หน้าขึ้นมาตัวเปียกเหมือนลูกหมาตกน้ำ
"นี่แน่ะ"
ญี่ปุ่นดึง กางเกงเฟียตลงเหมือนกัน เจ้าตัวไม่ทันระวังตัวกางเกงจึงกองลงมาอยู่ระหว่างหน้าแข้งทั้งสองข้าง
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก!!!!!"
เฟียตร้องดึงกางเกงขึ้นพัลวัน เสียงฮือฮาของรุ่นน้องดังขึ้น ญี่ปุ่นรีบวิ่งไปหลบหลังรุ่นพี่จี๊ป คนที่ญี่ปุ่นคิดว่าจะพึ่งได้
"พี่รูปหล่อช่วยด้วย"
ญี่ปุ่นไปกระตุกแขนจี๊ปให้ช่วย
"ไปใส่กางเกงดิ น้องญี่ปุ่น โป๊อยู่นะเรา"
"หวาย ลืมไปเลย อิอิ"
ร้องไม่ได้อายแต่อย่างใด ญี่ปุ่นวิ่งไปหากางเกงที่โฟคถือไว้
"เอาม๊า เอากางเกงเค้าคืนมา"
ญี่ปุ่น พยายามแย่งกางเกงคืนจากโฟค แต่คนตัวใหญ่ไม่ยอมคืนง่ายๆ
"ก้นขาวนี่ มึงไหนกูดูหน่อยดิ"
โฟคพูดทีเล่นทีจริง แต่สายตาชอนไชมองดูเรือนร่างช่วงล่างของญี่ปุ่น
"โรคจิตเหรอ ตัวเองก็มี เอาม๊า"
"ไอ้โฟค คืนน้องมันไปมึงเป็นบ้าเหรอ อย่ามาหื่นแถวนี้"
จี๊ปเอ็ดเสียงดัง โฟคหน้ามุ่ยยอมคืนกางเกงให้ญี่ปุ่นฉวยกางเกงมาสวมทันที ส่วนเฟียตอายหน้าแดงอยู่จะปรี่เข้ามาตบหัวญี่ปุ่นแต่เบนซ์ห้ามไว้
พอรับน้องเสร็จรุ่นพี่ก็เปิดสายยางให้น้องๆล้างตัว ญี่ปุ่นเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน รุ่นพี่ยืนมองอยู่ พอล้างตัวเอาสีเอาไข่ออกเสร็จก็ให้ไปอาบน้ำแยกย้ายกันกลับบ้าน นัดเจอตอนทุ่มตรงที่ร้านหมูกระทะหลังโรงเรียน ห้องอาบน้ำอยู่ในโรงยิมมีอยู่สี่ห้อง น้องๆบางคนก็กลับไปอาบที่หอเพราะขี้เกียจรอคิว
"กลับไปอาบที่หอเถอะ คนคงเยอะ"
บอยบอกเอกกับญี่ปุ่นที่ยืนตัวสั่นเพราะหนาวอยู่ทางเข้าดรงโรงยิม
"เอ๋ อาบที่หอก็เปลืองน้ำสิ อาบที่นี่ล่ะเราว่าประหยัดดี"
ญี่ปุ่นทำหน้าซื่อ
"เออ นั่นดิ ฉลาดนี่หว่าไอ้หญ้าแห้ง"
"เอ๋ ไม่ได้โง่เหมือนปลาดุกน้า"
"อ้าว ไอ้นี่วอนโดนตบหัวแล้วไหมล่ะ"
เอกง้างมือขึ้น
"พอๆ อาบนี่ก็อาบนี่ แล้วสบู่ล่ะ"
บอยถาม ทั้งสองมองหน้ากัน
"เอ๋ เดี๋ยวเราไปยืมของพี่เขาให้"
ญี่ปุ่น พูดแล้วเดินไปหาโฟคที่เอาผ้าเช็ดตัวมาจากล็อคเกอร์พาดไว้ที่บ่า
"พี่ หมีดำ ยืมสบู่หน่อยดิ นะนะ"
"ไม่ได้โว้ย จะใช้ร่วมกันได้ไงไอ้เปี๊ยก เดี๋ยวกูติดเชื้อบ้า"
"งก ดำแล้วยังงกอีก"
"ห๊า มึงว่าอะไรน๊ะ"
โฟคร้องเสียงดัง เพราะญี่ปุ่นกัดฟันพูดเหมือนเคย
"ไม่ยืมก็ได้ ไปยืมหมีขาวดีกว่า อิอิ"
ญี่ปุ่นเดินมองหาเฟียต แต่ก็ไม่เจอพอดีเจอฟอร์ด
"พี่รูปหล่อ เห็นพี่หมีขาวป่ะ"
ญี่ปุ่นเข้าไปถาม
"มันอยู่บนชมรม ทำไมเหรอเปี๊ยก"
"เอ๋ เค้าชื่อญี่ปุ่นน้า ไม่ใช่เปี๊ยก"
"อ้าว ไอ้นี่ มึงไปหามันดิ ระวังนะมึง ไปทำให้มันอายน่ะเดี๋ยวจะโดนดี"
ฟอร์ดขู่แต่ญี่ปุ่นทำ หน้าย่นไม่สนใจวิ่งกลับไปที่ชมรม เฟียตกำลังถอดเสื้อยืดบิดน้ำออก
"หวาย โป๊ๆ"
ญี่ปุ่นร้องแต่ก็ยังเข้าไปยืนดูอยู่ใกล้ๆ
"มานี่เลย มึง กล้ามากนะที่ดึงกางเกงกู"
"เอ๋ มายืมสบู่น้า ห้ามแกล้ง"
"ส้นตีนกูนี่ มาให้เขกหัวทีเถอะ ไอ้ตัวดี"
"พูดไม่เพราะ ไม่เอาแล้ว ไม่คุยด้วย ไหนอ่ะ สบู่"
ญี่ปุ่นไม่สนใจสายตามองหาสบู่
"โป๊ก"
"โอ๊ย เขกหัวเค้าทำไมอ่ะ หมีขาว"
"หรือมึงจะให้กูเตะ กวนตีนนะมึง มึงดึงกางเกงกูลงต่อหน้ารุ่นน้องมึงต้องรับผิดชอบ"
"อิอิ อายเหรอ เค้าไม่เห็นอาย"
ญี่ปุ่นทำหน้าเขินล้อเลียน
"โป๊ก นี่แน่ะ กวนตีน กูไม่ได้อายโว้ย แต่มันไม่เหมาะสม"
"เอ๋ แล้วไงอ่า อย่าพูดมากหมีขาว เค้ารีบน้า หนาวแล้ว เอาสบู่มา"
"โห ไอ้เตี้ยนี่ มึงมายืมหรือมาขู่กูหา"
เฟียตตวาดเสียงดัง ญี่ปุ่นทำหน้าสลดลงทันที เข้าไปเกาะแขนกระตุก
"น้า พี่หมีขาวน้า เค้ายืมหน่อยน้า"
ญี่ปุ่นเงยหน้าขึ้นมองคนตัวใหญ่ใบหน้าที่ไม่มีสีเปรอะเปื้อนมันสะอาดหมดจด แววตาเป็นประกายใส เฟียตถึงกับอึ้งไป ญี่ปุ่นได้ทีคว้าเอาถุงสบู่แล้ววิ่งไปทันที
"อิอิ อันนี้เค้าช๊อบชอบ เอากลับไปใช้ที่หอดีกว่า"
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก เดี๋ยวมึง"
เฟียตรีบสวมเสื้อกลับแล้ววิ่งตามญี่ปุ่นไป ญี่ปุ่นยื่นสบู่ให้บอยไปอาบก่อน
"อาบ ด้วยกันดีกว่าจะได้ถูหลังให้ด้วย เนอะๆ"
ญี่ปุ่นจับแขนบอย
"อืม เอาดิ ไปเอก อาบพร้อมกันนี่ล่ะ"
"เฮ้ย บ้าเหรอ ไม่อายผีสางเทวดาบ้างเหรอ"
เอกร้องตกใจเพราะไม่เคยอาบน้ำกับใคร
"เอ๋ ตกใจทำไมอ่า ทำยังกะไม่เคย อายเหรอปลาดุก"
"ไอ้บ้า ไม่เคยเว้ย ตลกแระ จะถูหลังให้กัน"
"เอ๋ ไม่เห็นแปลก เรายังอาบน้ำกับพ่อบ่อยๆ ประหลาดนะนายอ่า"
ญี่ปุ่นทำหน้างง
"เออ นั่นดิ เสียเวลา ไปอาบด้วยกันนี่ล่ะ จะอายทำไมมีเหมือนๆกัน"
บอยเสริมแล้วเดินนำหน้า เข้าไปในห้องอาบน้ำ
"นายมีปมด้อยอะไรอ่ะเปล่า อิอิ น้องชายเล็กเหรอ"
ญี่ปุ่น ทำหน้าล้อเลียน เอกทำหน้าบึ้งใส่
"ไม่เล็ก โว้ย อาบก็อาบ"
ในที่สุดทั้งสามก็เปลือยกายล้อนจ้อนอยู่ในห้องอาบน้ำ
"คิกๆๆ ดูของปลาดุกดิ ขนเย๊อะเยอะ"
ญี่ปุ่นหัวเราะ เอกเอามือมาปิดของตัวเองทันที
"เออ ทำไมของนายขนน้อยจังอ่ะปุ่น"
บอย ถามเพราะไรขนที่ขึ้นมันเบาบางเวลาเปียกน้ำยิ่งบางไปใหญ่
"ไม่รู้อ่า มันไม่มีนิ โห ดูน้องชายนายดิ อิอิ ทำไมมันดำๆ"
ญี่ปุ่นก้มหน้าลงดู จนบอยต้องเอามือปิด
"บ้าเหรอ มันก็สีนี้ล่ะ ว่าแต่ของนายทำไมข๊าวขาว"
บอยถามคืนบ้าง
"เอ๋ ก็มันเป็นสีนี้อ่ะ อิอิ ดูของปลาดุก หวาย พองตัวแล้ว บอยมาดูๆ"
ญี่ปุ่น หัวเราะชอบใจ เอกอายหันหลังให้
"ไหนๆ ทำไมตูดนายด่างๆแบบนี้อ่ะเอก"
บอยทักบ้าง
"โว้ย มันด่างๆแบบนี้อ่ะ ทำไมวะ"
"มาดูก้นญี่ปุ่นดิ ข๊าวขาว"
ญี่ปุ่นหันหลังให้เพื่อนอย่างภาคภูมิใจ หัวเราะคิกคัก กว่าทั้งสามจะอาบน้ำเสร็จก็หัวเราะ ทักนั่นทักนี่ของอีกฝ่าย
"อ้าว แล้วผ้าเช็ดตัวอ่ะ"
บอยร้องเพราะลืมไปว่าไม่มีผ้าเช็ดตัว
"เออ นั่นดิ ใส่เสื้อเปียกนี่ล่ะ ค่อยกลับไปเปลี่ยนที่หอ"
"เฮ้ย เดี๋ยวไม่สบายนะ"
"เอ๋ เดี๋ยวเราออกไปยืมข้างนอก"
ญี่ปุ่นบอก แล้วเปิดม่านออกไปทันที ทั้งบอยและเอกกุมของสงวมไว้แทบไม่ทัน ญี่ปุ่นเดินดูตามห้องอาบน้ำเห็นมีผ้าเช็ดตัวพาดอยู่ที่หน้าประตูก็เปิดพรวดพราดเข้าไปเลย
"หวาย หมีดำ โป๊"
ญี่ปุ่นทำให้โฟคที่ยืนให้น้ำ ฝักบัวรดตัวอยู่ผงะเพราะตกใจ
"เฮ้ย มึงเข้ามาทำไม๊ ไอ้เปี๊ยก"
โฟคร้องเสียงหลง
"อิอิ เห็นหมดแล้ว น้องชายก็ด๊ำดำ"
ญี่ปุ่น หัวเราะชอบใจ ชี้นิ้วไปตรงน้องชายของโฟค รายนั้นเอามือปิดพัลวัน
"ไอ้ บ้า มึงเข้ามาทำไม ออกไป๊ กูจะอาบน้ำ"
"อิอิ อายหรา ตัวก็ดำ น้องชายก็ดำ"
ญี่ปุ่นยังล้อไม่เลิก โฟคชักโมโห ถลาเข้ามาจับตัวญี่ปุ่นไว้
"ดำ เดี๋ยวกูจับยัดปากเลยนี่"
"แหวะ น่าเกลียด ดำๆ แบบนี้ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวสีตกใส่ปาก"
"ไอ้นี่ ของมึงขาวนักว่างั้น"
"อิอิ ก็ขาวน้า"
ญี่ปุ่นไม่มีอาย จับน้องชายให้โฟคดู แล้วก็ฉกเอาผ้าเช็ดตัววิ่งออกจากห้องอาบน้ำไปทันที
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก เอาของกูคืนม๊า"
เสียงโฟคร้องลั่น
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก"
"หวาย หมีขาว"
ญี่ปุ่นชะงักเพราะเฟียตตามเข้ามาในห้องอาบน้ำ เฟียตเองก็ยืนตะลึงร่างเล็กเนื้อเต็มยืนเปลือยล่อนจ้อนอยู่ ญี่ปุ่นทำหน้าเหรอหราแล้วก็ถอยเข้าไปในห้องอาบน้ำที่เพื่อนทั้งสองยืนรออยู่ เสียงหัวเราะคิกคัก คำว่าด๊ำดำ เล็ดลอดออกมาอยู่เรื่อยๆ พอทั้งสามเช้ดตัวเสร็จก็สวมเส้อเปียกออกมาจากห้องอาบน้ำ เฟียตยังยืนอยู่ที่เดิม
"มึงไปแกล้งใครมาไอ้เปี๊ยก"
เฟียตถาม สายตาไม่ดุเหมือนเมื่อครู่
"อิอิ ไม่ได้แกล้งซะหน่อย แค่ไปยืมผ้าเช้ดตัว หมีดำรอแป๊บน้า เค้าเสร็จแล้ว"
พูดแล้วก็หัวเราะชอบใจ
"โป๊ก"
"โอ๊ย เขกหัวเค้าไมอ่า"
"มึงนี่เหลือ เกินจริงๆ จะยืมของคนอื่นมึงก็ต้องรอให้เค้าใช้เสร็จก่อนดิ เอาของพี่เขาไปใช้ก่อนได้ไง นิสัยเสีย"
เฟียตดุจริงจัง
"อ่า ก็เค้าหนาวอ่ะ หมีขาวไม่ให้ยืมเองนี่"
"อ้าวไอ้นี่ หนาวแล้วพี่เขาไม่หนาวเหรอ มึงไม่มีเอง เอาไปคืนพี่เค้าเดี๋ยวนี้"
เฟียตยืนจ้องหน้า บอยกับเอกหน้าเจื่อนลงทันที แต่ญี่ปุ่นก็ทำหน้าย่น เดินไปห้องอาบน้ำที่โฟคอาบอยู่
"อ่ะ หมีดำ เค้าขอโทษน้า"
ญี่ปุ่น เปิดผ้าม่านเข้าไปเหมือนเคย โฟคกุมน้องชายไว้ทันที ทำหน้างงๆ มันขอโทษเป็นด้วยเหรอ
"เออ เอาวางไว้ตรงนั้น"
โฟคบุ้ยปากให้ ญี่ปุ่นวางผ้าเช็ดตัวไว้ที่เดิม
"เค้าเช็ดตัวให้ไหมอ่า"
ญี่ปุ่นพูดออกไปทำหน้าซื่อไม่คิดอะไร
"หา มึงนี่นะ ไม่เอาโว้ย"
"อิ อิ พูดไปงั้นล่ะ ไหนๆ ดูหมีดำน้อยหน่อย อิอิ"
"ไอ้เตี้ยนี่ ออกไปเลยมึงเดี๋ยวกูถีบ"
ญี่ปุ่นรีบแจ้นออกมาจากห้องน้ำ หัวเราะคิกคัก เฟียตยืนจ้องอยู่
"กลับหอดีกว่า เดี๋ยวไปกินหมูกระทะๆ"
"มึงสองตัวกลับไปก่อน ไอ้เปี๊ยก มึงอยู่นี่ก่อน"
เฟียตออกคำสั่ง บอยกับเอกรีบแจ้นออกไปทันที
"โห รักเพื่อนจัง"
ญี่ปุ่นโอดครวญ
"มีอารายหรา หมีขาว"
"มึง มาถูหลังให้กูหน่อยดิ"
เฟียตพูดติดๆขัดๆ หน้าแดง
"เอ๋ ถูเองไม่เป็นหรา ไม่เอาอ่า ไม่อยากเปียกอีก หนาว"
ญี่ปุ่นเบ้ปาก
"เอ๋ จะให้เค้าดูหมีขาวน้อยหรา อิอิ ไหนๆ"
ญี่ปุ่นทำหน้าทะเล้นเดินเข้า ไปใกล้เฟียต
"ทะลึ่ง เดี๋ยวมึงจะโดน"
"ไม่โดน จะดู"
ญี่ปุ่น รบเร้าสายตามองไปที่เป้ากางเกงของเฟียต
"ไอ้เตี้ยนี่ ออกไปเลยมึง"
เฟียต พูดเขินๆ ตวาดไม่เต็มปาก
"อิอิ ใจเสาะ เค้ายังไม่อายเลย หมีขาวน้อย เล็กแน่ๆเลย อิอิ"
ญี่ปุ่นล้อแล้ววิ่งออกไปนอกห้องอาบน้ำทันที เฟียตจะคว้าตัวไว้แต่ไม่ทัน
"เดี๋ยวเถอะมึง ยั่วกูดีนัก"
เฟียตคำรามอยู่ในลำคอ ญี่ปุ่นวิ่งตามบอยกับเอกไปจนทัน
"พี่เขาทำอะไรมึงวะไอ้หญ้าแห้ง"
เอกทำหน้าอยากรู้อยากเห็น
"อิอิ ทำอะไรไม่ได้หรอก เราฉลาด อิอิ"
ญี่ปุ่นพูดแล้วหัวเราะ
"ไปกินลูกชิ้นดีกว่าเนอะบอย"
หันไปชวนบอยที่พยักหน้ารับแล้ว ทั้งสามเดินออกจากโรงเรียน ตรงไปยังร้านขายลูกชิ้นปิ้งแล้วก็เดินกินไปยังหอพัก พอถึงก็เปลี่ยนเสื้อผ้า
"ทำไมรู้สึกง่วงๆหว่า"
"นายจะนอนเหรอ เดี๋ยวก็ไม่ได้ไปกินหมูกระทะหรอก"
บอยเตือนแล้วทาแป้งเด็ก
"เออ นั่นดิ ไม่เอาไม่นอน อ่านอิ๊กคิวซังต่อดีกว่า อิอิ"
ว่าแล้วก็ไปคว้าหนังสือการ์ตูนเล่มโปรดอ่านรอบที่พันสามมาเปิดอ่านที่เตียง
"เอ๋ ทำไมเวียนๆหัว"
ญี่ปุ่นพูดเสียงอ่อย
"เป็นไรไอ้หญ้าแห้งครางเชียวนะมึง"
เอกเดินมาดูเพราะเห็นญี่ปุ่นหน้าแดงๆ
"เฮ้ย บอย ไอ้หญ้าแห้งตัวร้อนจี๋เลย"
เอกร้องออกมาหลังจากเอามือไปแตะแขนญี่ปุ่น
"ไหน เฮ้ย ตายล่ะ ไม่สบายแน่เลย"
"ทำไงดีๆ พาไปหาหมอไหม"
"ห้องพยาบาลปิดแล้วดิ ไปบอกรุ่นพี่ดีกว่า"
"เออ เดี๋ยวเราไปบอก ใครอ่ะ บอกใครดี"
"ไปบอกหมีขาว"
บอยบอกแล้วมานั่งลงข้างเตียงญี่ปุ่นแตะที่หน้าผาก หน้าบอยถอดสีเพราะญี่ปุ่นตัวร้อนมาก เช็ดตัวๆ บอยคิดแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเอาผ้าผืนเล็กๆชุบน้ำมาเช็ดตามหน้าให้ ญี่ปุ่นดิ้นไปมาตาหลับพริ้ม
"ไอ้เปี๊ยก มึงไม่ลากล้อรถวะ ขี้โกงเหรอมึง"
หมีดำร้องว่าเสียงดังปรี่เข้ามาหา ญี่ปุ่นที่ช่วยบอยลากล้อรถยนต์อย่างสนุกสนาน
"เอ๋ ก็ลากอยู่นิ หมีดำมะเห็นเหรอ"
"ไอ้นี่ กวนตีนนะมึง ช่วยกันลากมันจะได้อะไรวะ มานี่เลยมึง"
หมีดำจิกคอญี่ปุ่นออกมา
"โอ๊ย จะพาไปไหนอ่า ไม่เอ๊า จะลาก"
"มานี่ มึงวิ่งรอบสนามเลย ห้ารอบ"
"หวาย ไม่เอาหรอกตั้งห้ารอบ"
"วิ่ง กูบอกให้วิ่ง"
โฟคผลักหลังญี่ปุ่นให้ออกตัววิ่ง ญี่ปุ่นทำหน้าย่นแล้ววิ่งเยาะแหยะหัวเราะเพื่อนๆที่ลากล้อรถยนต์อยู่
"หมีดำ ใจร้าย"
"มึงว่าอะไรน๊ะ"
เสียงขู่ดังสนั่น ญี่ปุ่นวิ่งแจ้นนำไปก่อนเพราะกลัวภัยที่จะมาถึงตัว โฟควิ่งไล่เขกหัวญี่ปุ่น
"เอ้า น้องๆฐานต่อไป เป็นการลอดซุ้ม มาตั้งแถวตรงนี้"
ฟอร์ดร้องบอกน้องๆ ที่ลากล้อรถยนต์เสร็จมาตั้งแถวหน้าซุ้มใบไม้ที่รุ่นพี่ทำเตรียมเอาไว้ น้องๆทุกคนหน้าตามอมแมมแต่ไม่เท่ากับญี่ปุ่น รายนั้นยังวิ่งไล่จับกับโฟคอยู่ริมสนามอีกฝั่ง สายตาหมีขาวมองอยู่ไม่วางตา
"มึง มานี่ได้แล้วไอ้เปี๊ยก"
อดใจไม่ได้ที่จะร้องเรียกให้ญี่ปุ่นมาเข้าฐาน ญี่ปุ่นวิ่งกระหืดกระหอบมาใกล้ๆ
"อ่า เค้าจะเข้าฐานอ่า หมีดำไปไกลๆสิ ตามมาแกล้งทำไมอ่ะ"
ญี่ปุ่นพูดเมื่อเห็นโฟควิ่งเข้าใกล้
"กูไม่ได้แกล้ง กูจะมาเตะมึง เร็วนักนะมึง"
"อ่า หมีขาวช่วยด้วย หมีดำจะเตะเค้า"
ญี่ปุ่นหาตัวช่วยวิ่งมาหลบข้างหลัง เฟียตทันที
"มึงจะมาหลบทำไมข้างหลังกู ไปเข้าแถวกับเพื่อน"
เฟียตตวาดเสียงดัง
"หมีขาวก็ไล่หมีดำไปก่อนดิ รบกวนสมาธิ"
ญี่ปุ่นลอยหน้าลอยตาพูด ทำหน้าล้อเลียนโฟคอยู่ข้างหลังเฟียต โฟคกำมือแน่น
"มึง ออกมานี่เลยไอ้เปี๊ยกตายแน่มึง"
"อิอิ ไม่ออก จะอยู่ตรงนี้ล่ะ ชอบแกล้งเด็ก นิสัยไม่ดี"
"มึงออกไปเลย มาหลบทำไม มึงอย่าแกล้งมันดิไอ้โฟค เดี๋ยวก็รับน้องไม่เสร็จกันพอดี"
เฟียตหันไปบอกโฟคที่ทำหน้าเหรอหราอยู่ ไม่คล้อยตาม
"เดี๋ยวมึงโดนแน่ๆ"
ญี่ปุ่น วิ่งอ้อมไปหาเอกที่เข้าแถวอยู่
"มึงไปกวนตีนพี่เขาจังวะไอ้หญ้าแห้ง เดี๋ยวก็อ่วมหรอกมึง"
"กวนไรอ่ะ ปลาดุก เค้าไม่ได้กวนนะ พี่เขาต่างหากมากวน"
"อ้าวไอ้นี่ เดี๋ยวอย่ามาร้องให้ช่วยละกัน"
"ชิ ใครจะร้องให้ปลาดุกช่วย ไปหาบอยดีกว่า"
ว่าแล้วก็ผละไปหาบอยที่ยืน หน้าเขียวหน้าแดงอยู่
"ลอดไปทีละคน ในซุ้มมีลูกแก้วอยู่ให้หยิบมาคนละลูก ใครออกมาไม่มีลูกแก้วเจอดีแน่"
เสียงฟอร์ดดังขึ้น แล้วดันหลังให้น้องๆคลานลอดเข้าไปทีละคน พอน้องเข้าไปหน่วยกำลังเสริมก็สาดน้ำผสมสีเข้าไป ยังไม่หนำใจปาไข่ไก่เข้าไปอีก เสียงน้องๆร้อง อูแหวะๆ อยู่ข้างใน โพรงของซุ้มใบไม้ไม่ใช่สั้นๆ ยาวกว่าสิบเมตร ระหว่างทางก็มีรุ่นพี่คอยแกล้งแหย่นั่นแหย่นี่ น้องๆก็ลอดพลางควานหาลูกแก้ว ทำอย่างกับรับน้องเข้ามหาฯลัย แต่ก็ไม่แปลกสำหรับที่นี่ เพราะบางชมรมลงทุนพาน้องออกนอกสถานที่รับน้องกันเป็นเรื่องเป็นราวไปเลย
"อิ อิ น่าสนุกจัง"
ญี่ปุ่นหัวเราะพอใจอยู่ข้างหลังบอย
"แหวะ น่าเกลียดออก ดูดิรุ่นพี่โรคจิต แกล้งน้องๆ"
บอยแย้ง แต่ญี่ปุ่นยืนมองอยู่ด้วยความสนุก อมยิ้มอยู่ พอถึงตาบอยก็คลานเข้าซุ้มไป ญี่ปุ่นกำลังจะคลานตาม
"เดี๋ยว มึงอย่าเพิ่งไอ้เปี๊ยก มึงต้องคนสุดท้าย"
โฟคมาดึงแขนญี่ปุ่นไว้ หันไปมองเฟียตแล้วยิ้มที่มุมปากน่ากลัวยิ่งนัก
"เอ๋ ทำไมอ่ะ อยากเข้าๆ"
"มึงได้เข้าแน่ แต่ของมึงต้องพิเศษกว่าใคร"
"อิอิ จริงหรา ของเค้าพิเศษกว่าใคร อิอิ ดีจาย"
"ยังไม่รู้ชะตากรรมอีกนะ มึง"
โฟคพูดเสียงเบา แสยะยิ้มอยู่ ญี่ปุ่นมองตามเพื่อนลุ้นตัวโก่ง ในหัวมีแต่เรื่องสนุกไม่คิดว่ารุ่นพี่จะแกล้ง พอสักพักเฟียตพยักหน้าโฟคจึงดันหลังให้ญี่ปุ่นเข้าไปในซุ้ม
"ไป มึงเข้าไปได้แล้ว"
ญี่ปุ่นดีใจคุกเข่าลงจะคลานเข้าไป พอโก่งก้นโฟคก็ดึงกางเกงญี่ปุ่นออกทันที
"อ่า มาดึงกางเกงเค้าทำไม๊"
ญี่ปุ่นร้องจะลุกขึ้นแต่โฟคผลักให้คลานเข้าไป กางเกงในลายอิ๊กคิวซังสกรีนลายเบ่อเร่อ
"เฮ้ย ขนาดกางเกงในยังลายการ์ตูน ไอ้นี่"
โฟคหัวเราะ รุ่นพี่ทุกคนก็หัวเราะ แต่มีสายตาคู่หนึ่งที่มองแล้วรู้สึกร้อนรน ต้นขาของญี่ปุ่นขาวตัดกับฉากหลัง เฟียตกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
"หวาย อะไรเละๆ"
ญี่ปุ่นคลานเข้าไปจนมองไม่เห็นตัวแล้ว รุ่นพี่ก็สาดนั่นสาดนี่ใส่
"อิอิ ไม่กลัว"
ญี่ปุ่นล้อเลียน หัวเราะชอบใจ
"มานี่ กูเอง"
หมีขาวปรี่เดินมาข้างๆซุ้มล้วง มือเข้าไปควานหาตัวญี่ปุ่น
"เอ๋ มือครายอ่า"
ญี่ปุ่นตกใจคลาน หนี รุ่นพี่ก็สาดน้ำผสมสีดักทาง เฟียตจับโดนขาของญี่ปุ่นดึงไว้
"หวาย ไม่เอ๊าๆ"
"นี่แน่ะ"
เฟียตลากขาญี่ปุ่นมาจนจับตัวได้อีกมือ หนึ่งล้วงสีที่ผสมหนืดๆเอาไว้ล้วงเข้าไปป้ายตามตัวตามหน้า
"แอ๊ะ ไม่เอ๊า"
ญี่ปุ่นดิ้น ร้องอยู่ในซุ้ม
"โอ๊ย!!!!!"
เฟียตร้องเสียงหลง เพราะญี่ปุ่นกัดเข้าที่ง่ามมือ
"ไอ้เปี๊ยก!!!!!!!!! มึงกัดกูเหรอ มึงตาย"
เฟียตร้องเสียงดังลั่นจะพังซุ้มเข้าไป ญี่ปุ่นคลานหนีอุตลุต
"หวาย แหวะ ยี้ อะไรอ่า"
คลานไปก็โดน ไข่ไก่ละเลงทั่วตัว พอออกพ้นซุ้มเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นขาใครยืนขวางอยู่
"หวาย หมีขาว"
ญี่ปุ่นร้องตกใจ รุ่นพี่คนอื่นๆหัวเราะชอบใจเพราะหน้าตาเนื้อตัวของญี่ปุ่นเลอะเทอะเปื้อนไป ด้วยไข่ไก่ผสมสี
"มึงจะไปไหน ไอ้ตัวดี"
เฟียตคำรามก้มตัวลงมา จะดึงญี่ปุ่นเอาไว้ แต่ญี่ปุ่นคลานกลับเข้าไปในซุ้ม เฟียตจับแขนญี่ปุ่นได้
"อ่า ไม่เอ๊า อย่าดึง"
ญี่ปุ่นร้องเพราะเฟียตกระชากแขนไว้แล้วกดหัว ญี่ปุ่นลงเอาถังสีมาเทราดไปที่ตัว
"อ่า ใจร้าย"
ญี่ปุ่นเงย หน้าขึ้นมาตัวเปียกเหมือนลูกหมาตกน้ำ
"นี่แน่ะ"
ญี่ปุ่นดึง กางเกงเฟียตลงเหมือนกัน เจ้าตัวไม่ทันระวังตัวกางเกงจึงกองลงมาอยู่ระหว่างหน้าแข้งทั้งสองข้าง
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก!!!!!"
เฟียตร้องดึงกางเกงขึ้นพัลวัน เสียงฮือฮาของรุ่นน้องดังขึ้น ญี่ปุ่นรีบวิ่งไปหลบหลังรุ่นพี่จี๊ป คนที่ญี่ปุ่นคิดว่าจะพึ่งได้
"พี่รูปหล่อช่วยด้วย"
ญี่ปุ่นไปกระตุกแขนจี๊ปให้ช่วย
"ไปใส่กางเกงดิ น้องญี่ปุ่น โป๊อยู่นะเรา"
"หวาย ลืมไปเลย อิอิ"
ร้องไม่ได้อายแต่อย่างใด ญี่ปุ่นวิ่งไปหากางเกงที่โฟคถือไว้
"เอาม๊า เอากางเกงเค้าคืนมา"
ญี่ปุ่น พยายามแย่งกางเกงคืนจากโฟค แต่คนตัวใหญ่ไม่ยอมคืนง่ายๆ
"ก้นขาวนี่ มึงไหนกูดูหน่อยดิ"
โฟคพูดทีเล่นทีจริง แต่สายตาชอนไชมองดูเรือนร่างช่วงล่างของญี่ปุ่น
"โรคจิตเหรอ ตัวเองก็มี เอาม๊า"
"ไอ้โฟค คืนน้องมันไปมึงเป็นบ้าเหรอ อย่ามาหื่นแถวนี้"
จี๊ปเอ็ดเสียงดัง โฟคหน้ามุ่ยยอมคืนกางเกงให้ญี่ปุ่นฉวยกางเกงมาสวมทันที ส่วนเฟียตอายหน้าแดงอยู่จะปรี่เข้ามาตบหัวญี่ปุ่นแต่เบนซ์ห้ามไว้
พอรับน้องเสร็จรุ่นพี่ก็เปิดสายยางให้น้องๆล้างตัว ญี่ปุ่นเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน รุ่นพี่ยืนมองอยู่ พอล้างตัวเอาสีเอาไข่ออกเสร็จก็ให้ไปอาบน้ำแยกย้ายกันกลับบ้าน นัดเจอตอนทุ่มตรงที่ร้านหมูกระทะหลังโรงเรียน ห้องอาบน้ำอยู่ในโรงยิมมีอยู่สี่ห้อง น้องๆบางคนก็กลับไปอาบที่หอเพราะขี้เกียจรอคิว
"กลับไปอาบที่หอเถอะ คนคงเยอะ"
บอยบอกเอกกับญี่ปุ่นที่ยืนตัวสั่นเพราะหนาวอยู่ทางเข้าดรงโรงยิม
"เอ๋ อาบที่หอก็เปลืองน้ำสิ อาบที่นี่ล่ะเราว่าประหยัดดี"
ญี่ปุ่นทำหน้าซื่อ
"เออ นั่นดิ ฉลาดนี่หว่าไอ้หญ้าแห้ง"
"เอ๋ ไม่ได้โง่เหมือนปลาดุกน้า"
"อ้าว ไอ้นี่วอนโดนตบหัวแล้วไหมล่ะ"
เอกง้างมือขึ้น
"พอๆ อาบนี่ก็อาบนี่ แล้วสบู่ล่ะ"
บอยถาม ทั้งสองมองหน้ากัน
"เอ๋ เดี๋ยวเราไปยืมของพี่เขาให้"
ญี่ปุ่น พูดแล้วเดินไปหาโฟคที่เอาผ้าเช็ดตัวมาจากล็อคเกอร์พาดไว้ที่บ่า
"พี่ หมีดำ ยืมสบู่หน่อยดิ นะนะ"
"ไม่ได้โว้ย จะใช้ร่วมกันได้ไงไอ้เปี๊ยก เดี๋ยวกูติดเชื้อบ้า"
"งก ดำแล้วยังงกอีก"
"ห๊า มึงว่าอะไรน๊ะ"
โฟคร้องเสียงดัง เพราะญี่ปุ่นกัดฟันพูดเหมือนเคย
"ไม่ยืมก็ได้ ไปยืมหมีขาวดีกว่า อิอิ"
ญี่ปุ่นเดินมองหาเฟียต แต่ก็ไม่เจอพอดีเจอฟอร์ด
"พี่รูปหล่อ เห็นพี่หมีขาวป่ะ"
ญี่ปุ่นเข้าไปถาม
"มันอยู่บนชมรม ทำไมเหรอเปี๊ยก"
"เอ๋ เค้าชื่อญี่ปุ่นน้า ไม่ใช่เปี๊ยก"
"อ้าว ไอ้นี่ มึงไปหามันดิ ระวังนะมึง ไปทำให้มันอายน่ะเดี๋ยวจะโดนดี"
ฟอร์ดขู่แต่ญี่ปุ่นทำ หน้าย่นไม่สนใจวิ่งกลับไปที่ชมรม เฟียตกำลังถอดเสื้อยืดบิดน้ำออก
"หวาย โป๊ๆ"
ญี่ปุ่นร้องแต่ก็ยังเข้าไปยืนดูอยู่ใกล้ๆ
"มานี่เลย มึง กล้ามากนะที่ดึงกางเกงกู"
"เอ๋ มายืมสบู่น้า ห้ามแกล้ง"
"ส้นตีนกูนี่ มาให้เขกหัวทีเถอะ ไอ้ตัวดี"
"พูดไม่เพราะ ไม่เอาแล้ว ไม่คุยด้วย ไหนอ่ะ สบู่"
ญี่ปุ่นไม่สนใจสายตามองหาสบู่
"โป๊ก"
"โอ๊ย เขกหัวเค้าทำไมอ่ะ หมีขาว"
"หรือมึงจะให้กูเตะ กวนตีนนะมึง มึงดึงกางเกงกูลงต่อหน้ารุ่นน้องมึงต้องรับผิดชอบ"
"อิอิ อายเหรอ เค้าไม่เห็นอาย"
ญี่ปุ่นทำหน้าเขินล้อเลียน
"โป๊ก นี่แน่ะ กวนตีน กูไม่ได้อายโว้ย แต่มันไม่เหมาะสม"
"เอ๋ แล้วไงอ่า อย่าพูดมากหมีขาว เค้ารีบน้า หนาวแล้ว เอาสบู่มา"
"โห ไอ้เตี้ยนี่ มึงมายืมหรือมาขู่กูหา"
เฟียตตวาดเสียงดัง ญี่ปุ่นทำหน้าสลดลงทันที เข้าไปเกาะแขนกระตุก
"น้า พี่หมีขาวน้า เค้ายืมหน่อยน้า"
ญี่ปุ่นเงยหน้าขึ้นมองคนตัวใหญ่ใบหน้าที่ไม่มีสีเปรอะเปื้อนมันสะอาดหมดจด แววตาเป็นประกายใส เฟียตถึงกับอึ้งไป ญี่ปุ่นได้ทีคว้าเอาถุงสบู่แล้ววิ่งไปทันที
"อิอิ อันนี้เค้าช๊อบชอบ เอากลับไปใช้ที่หอดีกว่า"
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก เดี๋ยวมึง"
เฟียตรีบสวมเสื้อกลับแล้ววิ่งตามญี่ปุ่นไป ญี่ปุ่นยื่นสบู่ให้บอยไปอาบก่อน
"อาบ ด้วยกันดีกว่าจะได้ถูหลังให้ด้วย เนอะๆ"
ญี่ปุ่นจับแขนบอย
"อืม เอาดิ ไปเอก อาบพร้อมกันนี่ล่ะ"
"เฮ้ย บ้าเหรอ ไม่อายผีสางเทวดาบ้างเหรอ"
เอกร้องตกใจเพราะไม่เคยอาบน้ำกับใคร
"เอ๋ ตกใจทำไมอ่า ทำยังกะไม่เคย อายเหรอปลาดุก"
"ไอ้บ้า ไม่เคยเว้ย ตลกแระ จะถูหลังให้กัน"
"เอ๋ ไม่เห็นแปลก เรายังอาบน้ำกับพ่อบ่อยๆ ประหลาดนะนายอ่า"
ญี่ปุ่นทำหน้างง
"เออ นั่นดิ เสียเวลา ไปอาบด้วยกันนี่ล่ะ จะอายทำไมมีเหมือนๆกัน"
บอยเสริมแล้วเดินนำหน้า เข้าไปในห้องอาบน้ำ
"นายมีปมด้อยอะไรอ่ะเปล่า อิอิ น้องชายเล็กเหรอ"
ญี่ปุ่น ทำหน้าล้อเลียน เอกทำหน้าบึ้งใส่
"ไม่เล็ก โว้ย อาบก็อาบ"
ในที่สุดทั้งสามก็เปลือยกายล้อนจ้อนอยู่ในห้องอาบน้ำ
"คิกๆๆ ดูของปลาดุกดิ ขนเย๊อะเยอะ"
ญี่ปุ่นหัวเราะ เอกเอามือมาปิดของตัวเองทันที
"เออ ทำไมของนายขนน้อยจังอ่ะปุ่น"
บอย ถามเพราะไรขนที่ขึ้นมันเบาบางเวลาเปียกน้ำยิ่งบางไปใหญ่
"ไม่รู้อ่า มันไม่มีนิ โห ดูน้องชายนายดิ อิอิ ทำไมมันดำๆ"
ญี่ปุ่นก้มหน้าลงดู จนบอยต้องเอามือปิด
"บ้าเหรอ มันก็สีนี้ล่ะ ว่าแต่ของนายทำไมข๊าวขาว"
บอยถามคืนบ้าง
"เอ๋ ก็มันเป็นสีนี้อ่ะ อิอิ ดูของปลาดุก หวาย พองตัวแล้ว บอยมาดูๆ"
ญี่ปุ่น หัวเราะชอบใจ เอกอายหันหลังให้
"ไหนๆ ทำไมตูดนายด่างๆแบบนี้อ่ะเอก"
บอยทักบ้าง
"โว้ย มันด่างๆแบบนี้อ่ะ ทำไมวะ"
"มาดูก้นญี่ปุ่นดิ ข๊าวขาว"
ญี่ปุ่นหันหลังให้เพื่อนอย่างภาคภูมิใจ หัวเราะคิกคัก กว่าทั้งสามจะอาบน้ำเสร็จก็หัวเราะ ทักนั่นทักนี่ของอีกฝ่าย
"อ้าว แล้วผ้าเช็ดตัวอ่ะ"
บอยร้องเพราะลืมไปว่าไม่มีผ้าเช็ดตัว
"เออ นั่นดิ ใส่เสื้อเปียกนี่ล่ะ ค่อยกลับไปเปลี่ยนที่หอ"
"เฮ้ย เดี๋ยวไม่สบายนะ"
"เอ๋ เดี๋ยวเราออกไปยืมข้างนอก"
ญี่ปุ่นบอก แล้วเปิดม่านออกไปทันที ทั้งบอยและเอกกุมของสงวมไว้แทบไม่ทัน ญี่ปุ่นเดินดูตามห้องอาบน้ำเห็นมีผ้าเช็ดตัวพาดอยู่ที่หน้าประตูก็เปิดพรวดพราดเข้าไปเลย
"หวาย หมีดำ โป๊"
ญี่ปุ่นทำให้โฟคที่ยืนให้น้ำ ฝักบัวรดตัวอยู่ผงะเพราะตกใจ
"เฮ้ย มึงเข้ามาทำไม๊ ไอ้เปี๊ยก"
โฟคร้องเสียงหลง
"อิอิ เห็นหมดแล้ว น้องชายก็ด๊ำดำ"
ญี่ปุ่น หัวเราะชอบใจ ชี้นิ้วไปตรงน้องชายของโฟค รายนั้นเอามือปิดพัลวัน
"ไอ้ บ้า มึงเข้ามาทำไม ออกไป๊ กูจะอาบน้ำ"
"อิอิ อายหรา ตัวก็ดำ น้องชายก็ดำ"
ญี่ปุ่นยังล้อไม่เลิก โฟคชักโมโห ถลาเข้ามาจับตัวญี่ปุ่นไว้
"ดำ เดี๋ยวกูจับยัดปากเลยนี่"
"แหวะ น่าเกลียด ดำๆ แบบนี้ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวสีตกใส่ปาก"
"ไอ้นี่ ของมึงขาวนักว่างั้น"
"อิอิ ก็ขาวน้า"
ญี่ปุ่นไม่มีอาย จับน้องชายให้โฟคดู แล้วก็ฉกเอาผ้าเช็ดตัววิ่งออกจากห้องอาบน้ำไปทันที
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก เอาของกูคืนม๊า"
เสียงโฟคร้องลั่น
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก"
"หวาย หมีขาว"
ญี่ปุ่นชะงักเพราะเฟียตตามเข้ามาในห้องอาบน้ำ เฟียตเองก็ยืนตะลึงร่างเล็กเนื้อเต็มยืนเปลือยล่อนจ้อนอยู่ ญี่ปุ่นทำหน้าเหรอหราแล้วก็ถอยเข้าไปในห้องอาบน้ำที่เพื่อนทั้งสองยืนรออยู่ เสียงหัวเราะคิกคัก คำว่าด๊ำดำ เล็ดลอดออกมาอยู่เรื่อยๆ พอทั้งสามเช้ดตัวเสร็จก็สวมเส้อเปียกออกมาจากห้องอาบน้ำ เฟียตยังยืนอยู่ที่เดิม
"มึงไปแกล้งใครมาไอ้เปี๊ยก"
เฟียตถาม สายตาไม่ดุเหมือนเมื่อครู่
"อิอิ ไม่ได้แกล้งซะหน่อย แค่ไปยืมผ้าเช้ดตัว หมีดำรอแป๊บน้า เค้าเสร็จแล้ว"
พูดแล้วก็หัวเราะชอบใจ
"โป๊ก"
"โอ๊ย เขกหัวเค้าไมอ่า"
"มึงนี่เหลือ เกินจริงๆ จะยืมของคนอื่นมึงก็ต้องรอให้เค้าใช้เสร็จก่อนดิ เอาของพี่เขาไปใช้ก่อนได้ไง นิสัยเสีย"
เฟียตดุจริงจัง
"อ่า ก็เค้าหนาวอ่ะ หมีขาวไม่ให้ยืมเองนี่"
"อ้าวไอ้นี่ หนาวแล้วพี่เขาไม่หนาวเหรอ มึงไม่มีเอง เอาไปคืนพี่เค้าเดี๋ยวนี้"
เฟียตยืนจ้องหน้า บอยกับเอกหน้าเจื่อนลงทันที แต่ญี่ปุ่นก็ทำหน้าย่น เดินไปห้องอาบน้ำที่โฟคอาบอยู่
"อ่ะ หมีดำ เค้าขอโทษน้า"
ญี่ปุ่น เปิดผ้าม่านเข้าไปเหมือนเคย โฟคกุมน้องชายไว้ทันที ทำหน้างงๆ มันขอโทษเป็นด้วยเหรอ
"เออ เอาวางไว้ตรงนั้น"
โฟคบุ้ยปากให้ ญี่ปุ่นวางผ้าเช็ดตัวไว้ที่เดิม
"เค้าเช็ดตัวให้ไหมอ่า"
ญี่ปุ่นพูดออกไปทำหน้าซื่อไม่คิดอะไร
"หา มึงนี่นะ ไม่เอาโว้ย"
"อิ อิ พูดไปงั้นล่ะ ไหนๆ ดูหมีดำน้อยหน่อย อิอิ"
"ไอ้เตี้ยนี่ ออกไปเลยมึงเดี๋ยวกูถีบ"
ญี่ปุ่นรีบแจ้นออกมาจากห้องน้ำ หัวเราะคิกคัก เฟียตยืนจ้องอยู่
"กลับหอดีกว่า เดี๋ยวไปกินหมูกระทะๆ"
"มึงสองตัวกลับไปก่อน ไอ้เปี๊ยก มึงอยู่นี่ก่อน"
เฟียตออกคำสั่ง บอยกับเอกรีบแจ้นออกไปทันที
"โห รักเพื่อนจัง"
ญี่ปุ่นโอดครวญ
"มีอารายหรา หมีขาว"
"มึง มาถูหลังให้กูหน่อยดิ"
เฟียตพูดติดๆขัดๆ หน้าแดง
"เอ๋ ถูเองไม่เป็นหรา ไม่เอาอ่า ไม่อยากเปียกอีก หนาว"
ญี่ปุ่นเบ้ปาก
"เอ๋ จะให้เค้าดูหมีขาวน้อยหรา อิอิ ไหนๆ"
ญี่ปุ่นทำหน้าทะเล้นเดินเข้า ไปใกล้เฟียต
"ทะลึ่ง เดี๋ยวมึงจะโดน"
"ไม่โดน จะดู"
ญี่ปุ่น รบเร้าสายตามองไปที่เป้ากางเกงของเฟียต
"ไอ้เตี้ยนี่ ออกไปเลยมึง"
เฟียต พูดเขินๆ ตวาดไม่เต็มปาก
"อิอิ ใจเสาะ เค้ายังไม่อายเลย หมีขาวน้อย เล็กแน่ๆเลย อิอิ"
ญี่ปุ่นล้อแล้ววิ่งออกไปนอกห้องอาบน้ำทันที เฟียตจะคว้าตัวไว้แต่ไม่ทัน
"เดี๋ยวเถอะมึง ยั่วกูดีนัก"
เฟียตคำรามอยู่ในลำคอ ญี่ปุ่นวิ่งตามบอยกับเอกไปจนทัน
"พี่เขาทำอะไรมึงวะไอ้หญ้าแห้ง"
เอกทำหน้าอยากรู้อยากเห็น
"อิอิ ทำอะไรไม่ได้หรอก เราฉลาด อิอิ"
ญี่ปุ่นพูดแล้วหัวเราะ
"ไปกินลูกชิ้นดีกว่าเนอะบอย"
หันไปชวนบอยที่พยักหน้ารับแล้ว ทั้งสามเดินออกจากโรงเรียน ตรงไปยังร้านขายลูกชิ้นปิ้งแล้วก็เดินกินไปยังหอพัก พอถึงก็เปลี่ยนเสื้อผ้า
"ทำไมรู้สึกง่วงๆหว่า"
"นายจะนอนเหรอ เดี๋ยวก็ไม่ได้ไปกินหมูกระทะหรอก"
บอยเตือนแล้วทาแป้งเด็ก
"เออ นั่นดิ ไม่เอาไม่นอน อ่านอิ๊กคิวซังต่อดีกว่า อิอิ"
ว่าแล้วก็ไปคว้าหนังสือการ์ตูนเล่มโปรดอ่านรอบที่พันสามมาเปิดอ่านที่เตียง
"เอ๋ ทำไมเวียนๆหัว"
ญี่ปุ่นพูดเสียงอ่อย
"เป็นไรไอ้หญ้าแห้งครางเชียวนะมึง"
เอกเดินมาดูเพราะเห็นญี่ปุ่นหน้าแดงๆ
"เฮ้ย บอย ไอ้หญ้าแห้งตัวร้อนจี๋เลย"
เอกร้องออกมาหลังจากเอามือไปแตะแขนญี่ปุ่น
"ไหน เฮ้ย ตายล่ะ ไม่สบายแน่เลย"
"ทำไงดีๆ พาไปหาหมอไหม"
"ห้องพยาบาลปิดแล้วดิ ไปบอกรุ่นพี่ดีกว่า"
"เออ เดี๋ยวเราไปบอก ใครอ่ะ บอกใครดี"
"ไปบอกหมีขาว"
บอยบอกแล้วมานั่งลงข้างเตียงญี่ปุ่นแตะที่หน้าผาก หน้าบอยถอดสีเพราะญี่ปุ่นตัวร้อนมาก เช็ดตัวๆ บอยคิดแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเอาผ้าผืนเล็กๆชุบน้ำมาเช็ดตามหน้าให้ ญี่ปุ่นดิ้นไปมาตาหลับพริ้ม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น