พอถึงอำเภอมวกเหล็กในตอนเกือบสี่ทุ่มกว่าเพื่อนๆก็ลงจากรถ เจ้าตัวยุ่งยังนอนหลับอุตุอยู่
"มึงไม่ปลุกมันล่ะไอ้เฟียตนั่งตักมาตลอดทางมึงไม่เมื่อยขาเหรอวะ"
ฮุนถามขึ้นแล้วเดินอ้อมมาด้านหลังเพราะเฟียตอุ้มญี่ปุ่นลงมาจากรถทั้งอย่างนั้น หน้ายังพาดบ่าน้ำลายไหลเยิ้มอยู่ ปากก็จุ๊บจั๊บเหมือนกินอะไรสักอย่าง
"ไม่ต้องปลุก กูไม่เมื่อยหรอก เร็วดิรีบไปหลังไหนวะ"
"โห นี่ล่ะเขาเรียกรักแท้เว้ย อิจฉาว่ะ"
โยตะร้องขึ้นบ้าง
"อิจฉามึงก็เอากะไอ้ฮอนดิวะ อิอิ"
เบนซ์โพล่งขึ้นกลางวงทั้งสองคนไล่เตะสนุกสนานไป บ้านพักที่ทางบ้านของฮอนและฮุนเป็นเจ้าของเป็นไร่องุ่นมีรีสอร์ทให้เข้าพักด้วย ห้องพักที่เตรียมไว้ให้คือห้องพักแบบเป็นกลุ่มมีห้าเตียงหลังใหญ่แยกออกมา ฮุนกับฮอนเดินนำเพื่อนเข้าไปในที่พัก เฟียตเองค่อยๆวางญี่ปุ่นลงบนเตียง
"จะปายหนายอ่า"
กอดคอเอาไว้แน่น เฟียตอมยิ้มออกมา
"ตื่นแล้วเหรอแม่หมี ขี้โกงน้าให้พ่อหมีอุ้มตั้งนาน"
"อิอิ เค้ามะอยากเดินเนะ พ่อหมีขาว เค้าหิวอ่ะ"
"มึงได้ยินไหมไอ้ฮุนไอ้ฮอน เมียกูหิวมีอะไรแดกบ้างวะ"
ร้องถามเพื่อนออกไป ญี่ปุ่นนอนดิ้นพรวดพราดดีใจอยู่
"แหมนะมึง เออ เอาใจกันเข้าไปเดี๋ยวกูสั่งให้ ว่าแต่น้องญี่ปุ่นคร้าบ อยากกินไรอ่ะ มาดูรายการอาหารเร้ว"
ลุกพรวดพราดขึ้นทันที
"ไหนอ่า อิอิ เอาข้าวผัดกุ้งให้พ่อหมีขาวเนะ ส่วนเค้าเอาข้าวผัดไก่ เอ๋มียำหอยแครงอ่าพ่อหมีขาวกินไหม เอาปีกไก่ทอด เอาหมูมะนาว เอาทอดมันฝาหรั่ง เอา"
"เอ้ย นี่มึงกะจะสั่งแดกกันสองคนเลยเหรอวะ"
ฮุนร้องขึ้นทำท่าตกใจ
"เอ๋ก็สั่งให้ทุกคนเนะ พี่มะกินหรา"
"มึงนี่ก็นะไอ้ฮุน เอาเลยคร้าบน้องญี่ปุ่น ไหนๆมานั่งใกล้ๆพี่ฮอนสิคร้าบ"
"อย่านะมึง"
เฟียตขู่ฟ่อๆอยู่เดินไปหยิบแก้วมาเตรียมตั้งวง
"แหมมึงกูจะบอกน้องมันว่าอันไหนอร่อยไง หวงไปได้นะมึงไอ้เฟียต"
"ให้มันจริง ไหนวะเหล้าน่ะไอ้เบนซ์"
หันไปถามเบนซ์ที่หิ้วถุงเหล้าโซดาน้ำแข็งเข้ามา
"เอ้ย สองตัวนั่นมึงจะตัวติดกันอีกนานไหมวะ รู้แล้วว่าเป้นผัวเมียกัน มาช่วยกูก่อนได้ไหมไอ้จี๊ป"
เบนซ์ร้องไปเสียงดังทั้งคู่ผงะออกจากกัน
"เออเดี๋ยวกูเอาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยน เสื้อผ้ากูกับไอ้ฮอนเองล่ะ ยังไม่ได้ใส่พวกมึงไม่ต้องกลัว"
ฮุนบอกแล้วกดโทรศัพท์ไปบอกพนักงาน เขาจัดแจงทุกอย่างสักพักก็ลงตัว
"แม่หมีไปอาบน้ำไป เหนียวตัวมาทั้งวันแล้วนี่"
"แล้วพ่อหมีขาวอ่า มะอาบน้ำกะเค้าหรา"
ก้มหน้าลงแนบกับหูของญี่ปุ่นกระซิบอกมา
"อายเพื่อนบ้างดิวะ แค่นี้พวกมันก็อิจฉาเราจะแย่อยู่แล้วเดี๋ยวมันหมั่นไส้เอา"
ทำหน้างงๆ แต่ก็ยอมลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี พอออกมาก็เห็นอาหารวางอยู่เต็มโต๊ะปรี่เข้าหาทันที ส่วนรุ่นพี่ก็เริ่มกระดกเหล้ากันแล้ว(เยาวชนที่ดีไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง)
"พ่อหมีขาวอย่ากินเยอะเนะ เดี๋ยวมาว"
ญี่ปุ่นสะกิดบอก
"ห่วงแฟนด้วยเว้ย น่ารักจริงๆ ห้ามพี่บ้างดิน้องญี่ปุ่น"
โยตะพูดขึ้นสายตาหวานกรุ้มกริ่ม
"พี่หนวดกินเยอะๆเนะ จาได้มาว"
"ฮ่าๆๆ"
เพื่อนๆพากันฮาครืนขึ้นทันที ส่วนคนตัวเล็กก็กินไม่ได้สนใจใคร
"ลองหน่อยไหมไอ้เปี๊ยก"
เบนซ์ยื่นแก้วเหล้าให้
"เฮ้ย ไม่เอาๆ อย่าไปชวนมันมึงนี่ยังไงไอ้เบนซ์ ถ้าชวนมันกูไม่แดกด้วยนะเว้ย"
เฟียตถลึงตาใส่เพื่อนทันที
"โหมึง ให้มันลองหน่อยดิวะ แค่วันนี้วันเดียว จิบพอรู้รส น่านะไอ้เปี๊ยกลองหน่อย"
"เอ้ยเดี๋ยวโดนตีนกู ไม่เอานะแม่หมีอย่าไปกิน"
"เว้ยมึง ให้มันลองหน่อยดิวะ ไม่ชอบก็ไม่ต้องกิน จริงไหมคร้าบน้องญี่ปุ่น"
เพื่อนต่างโรงเรียนก็เชียร์กันใหญ่
"เอ๋ทำมายอยากให้เค้ากินอ่ะ เค้ามะชอบเนะ"
"เห็นมะ สม"
เฟียตเห็นดีด้วย
"แต่ทำมายทุกคนกินอ่า เค้ากินก็ได้เนะ"
เฟียตแทบตกเก้าอี้ร้องจ้ากออกมา เพื่อนๆพากันหัวเราะเสียงดัง
"มึงด้วยไอ้เต้ ลองหน่อย มาๆ"
หันไปหาเต้อีกคนที่นั่งอยู่ข้างจี๊ปไม่พูดไม่จา มัวแต่นั่งอายหน้าแดงอยู่
"เอ้ย"
"อย่านะมึงไอ้จี๊ป เดี๋ยวมึงโดน มานี่เดี๋ยวนี้เลยไอ้เต้ มานั่งใกล้ๆกู"
เสียงฟอร์ดขู่เต้เหน้าเสียไปมองหน้าจี๊ป
"กูไม่ให้ไป ตัวเล็กนั่งกับพี่นี่ล่ะ"
"เอ้ย ไอ้พวกนี้นี่ มึงจะหวงอะไรนักหนาวะ แค่ให้มันลองกิน ไม่ได้ให้แดกยาพิษซะหน่อย ไม่มากูเคืองจริงๆด้วย"
ฟอร์ดใช้ไม้ตายทำหน้างอนใส่เพื่อน เต้ลุกจากที่ทันที เดินห้มหน้ามาหาฟอร์ดยกแก้วเหล้าเทพรวดลงไปในคอ
"ฮ่า แอ่ะ ขมๆ"
ทำหน้าเหยเก ส่วนญี่ปุ่นจ้องมองอยู่ มือก็คว้าแก้วในมือของเบนซ์มาเทลงคอเหมือนเต้ อยากรู้เหมือนเพื่อน
"แอ่ะ ขมอ่า แอ่ะๆ"
แลบลิ้นออกมาทำหน้าตาไม่ต่างกัน แต่ตอนนี้คนที่ห้ามในตอนแรกกลับหัวเราะออกมาซะงั้น รุ่นพี่ทุกคนก็หัวเราะพอใจอยู่
"เอาอีกเนะ"
"แว้กกแม่หมี"
"เอ๋ ทีพ่อหมียังกินเลยอ่า ขมเค้าก็กินได้เนะ"
สะอึกไปพูดไม่ออกสักคน
"เออ เห็นมะไอ้ควายเบนซ์ ยุมันดีนัก มันเมามามึงคอยดู"
เฟียตทำหน้าเซ็ง เบนซ์เองก็ทำหน้าไม่ถูกเพราะไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะกินอีกพอกินไปสองแก้วหน้าเปลี่ยนสีทันทีแดงเถือกเหมือนก้นลิง
"แอ่ะ อาวอันนั้นอ่าพ่อหมีขาว"
เปลี่ยนไปเลยเริ่มเลื้อยเก้าอี้ตัวเองมีไม่นั่งปีนขึ้นไปนั่งบนตักของเฟียต เพื่อนๆมองหน้าเหวอกันทุกคน
"อันไหน"
"เอาปีกไก่เนะ พ่อหมีขาวๆ เค้ามึนหวัอ่า"
ไม่พูดเปล่าๆหันหน้าเอี้ยวตัวไปถามทั้งที่นั่งอยู่บนตัก มือก็ล้วงหน้าล้วงหลังอยู่ หัวเราะคิกตัก
"เห็นไหม กูว่าแล้ว ไอ้เบนซ์เดี๋ยวมึงโดนตีนกูแน่ๆ"
"เอ้ย ไอ้เปี๊ยกมานั่งตักกูนี่มา กูรับผิดชอบเอง"
ปีนลงจากตักเฟียตทันทีเดินไปใกล้เบนซ์แต่ไม่ปีนขึ้นตัก เฟียตดึงแขนไว้
"มะอาวอ่า เค้าจานั่งแต่ตักพ่อหมีขาวเนะอิอิ"
ทำหน้าย่นใส่ เพื่อนต่างโรงเรียนก็หวัเราะ
"มานี่แม่หมีอย่าไปเดินใกล้มัน"
"เค้าจากินอีกอ่า ข๊มขมเนะ อิอิ ขมแต่กิน กินแต่ขม"
ร้องเป็นเพลงออกมาเฟียตเองก็เริ่มหน้าแดงเหมือนอายกับอาการของญี่ปุ่น ดึงแขนมากอดไว้ ปีนขึ้นตักอีก เฟียตโอบไว้แน่นญี่ปุ่นนั่งตักในท่าหันหน้าเข้าหาเอาหน้าซบกับบ่า เอามือเหลี่ยเล่นอยู่แถวคอกับท้ายทอย
"ผมสั้นเนะ อือ อือ"
เอาหน้าซุกลงคอขยี้ๆ เฟียตเองสุดจะทนวาบหวิวไป
"เอ้ย ใจเย็นเว้ยโหเล่นกันตรงนี้เลยว่างั้น"
"นั่นดิ เดี๋ยวไอ้ฮุนของขึ้นมาจะซวยนะเว้ย ไอ้นี่มันต้องหาที่ลง"
"แฝดมึงไงไอ้ฮุน อัดมันเลย ฮ่าๆๆๆ"
เฟียตหวัเราะออกมา
"แว้กก ไม่เอาเว้ยพี่น้องกัน ไอ้โยตะไม่แน่ รัวังหลังไว้เถอะมึง"
"เอ้ย เกี่ยวไรกะกูวะ โน่นไอ้เบนซ์โน่นท่าทางเมาหนัก สอยง่าย ฮ่าๆๆ"
"เว้ยอย่ามายุ่งกะประตูหลังกูเชียวนะมึง ถ้าใครวอแวกะกูนะมึงโดนดี กูเอามึงตายแน่"
สายตาขู่ออกมาแต่มือยังยกแก้วเหล้ากรอกปากอยู่
"เวียนหัวเหรอแม่หมี"
"อือ อือ"
ยังสีหน้ากับคออยู่
"ไปนอนไหม พ่อหมีพาไปนอน"
"มะเอาอ่า เค้ายังกินข้าวผัดไปนิดเดียวเนะ เค้าอยากกินอ่า"
ดิ้นด้วยครับท่านเหมือนเด็ก
"เอาละโว้ย ฮ่าๆๆ เมียกลายเป็นลูกไปแล้วไอ้เฟียตมึง"
"เพราะมึงนั่นล่ะไอ้ตัวดี ยุดีนัก เดี๋ยวเถอะมึง ถ้ามันไม่ยอมนอนมึงจะโดนตีนกู"
หันไปว่าเบนซ์มองฟอร์ดด้วย
"อือ อือ"
เต้เองก็ครางหน้าแดงก่ำส่ายหน้าอยู่ตลอดเวลา จี๊ปเข้ามานั่งใกล้ๆคอยจับตัวไว้อยู่ แต่เต้ก็ยังส่ายหน้าเหมือนเส้นกระตุก รายของเต้ก็ไม่น้อยเพราะนอกจากส่ายหัวแล้วก็ร้องไห้ออกมา
"เฮ้ยเป็นไรวะไอ้เต้"
"ฮือๆๆๆๆ ฮือฮืดๆๆๆ"
"เป็นไรตัวเล็ก เป็นไรครับ"
"เค้า เค้า เสียใจ เค้าเล่นไม่ดี เค้า เค้าเล่นไม่ดี"
โถเด็กน้อยพอเมาแล้ววกคิดกลับไปหาเกมการแข่งขันที่จบไปแล้ว
"โอ๋ๆๆ อย่าร้องนะครับตัวเล็ก ไม่เอาไม่ร้องนะครับ"
"อิอิ ทำมายร้องไห้อ่าเต้ เต้อย่าร้องไห้เนะ เดี๋ยวเราร้องตามเนะ"
"เอ้ย ไปๆ จานนี้กูขอนะเว้ย ไปแม่หมีเราไปกินที่เตียง"
เฟียตสะดุ้งโหยงเมื่อญี่ปุ่นบอกจะร้องไห้ตามเพื่อนรีบอุ้มคนตัวเล็กขึ้นแล้วหยิบจานไปด้วย
"แอ่ะปายหนายอ่า ปายหนาย เค้าจาร้องไห้เป็นเพื่อนเต้เนะ"
ดิ้นพรวดพราด เฟียตเริ่มตาเขียวมองไปทางเพื่อนที่หัวเราะอยู่ เสียงหัวเราะเงียบกริบลงทันที เบนซ์กับฟอรืก้มหน้างุดลง
"แม่หมี อย่าดื้อดิ ไม่เชื่อพ่อหมีแล้วเหรอครับ หือ"
เอาเสียงทุ้มเข้าข่ม ได้ผลเงียบลงไม่ดิ้นแล้ว
"อ่าพ่อหมีอ่า งั้นพ่อหมีนอนให้เค้าเล่นพ่อหมีน้อยน้า"
"เล่นตรงนี้เลยเหรอแม่หมีเพื่อนอยู่นะ"
"เค้าอยากเล่นอ่า เค้ามะได้เล่นมาหลายวันแล้วอ่า เค้าคิดถึงเนะ"
"ไอ้ฮุน มึงเปิดห้องให้กูอีกห้องเลยมึง เมียกูจะเล่นน้องชายกู"
"โอ้เว้ย มึงไม่เอาเตียงในวะกูไม่มองหรอก"
"อย่ามาท่ามาก เพราะพวกมึงนั่นล่ะ อย่าให้กูของขึ้นนะมึง"
"เปิดให้มันเถอะไอ้ฮุน อย่าให้มันลงมือเลยว่ะกูไม่อยากเจ็บตัว"
เบนซืเอ่ยออกไปเสียงจ๋อย เพราะเฟียตเองชื่อเสียงเรื่องนักเลงหัวไม้นี่ก็ไม่น้อยหน้าใคร
"ทำไมวะ"
"เออน่าเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง พามันไปนอนก่อน"
ฟอร์ดเองก็เสริม ฮุนรีบลุกขึ้นแล้วส่ายหน้าไม่เข้าใจ พอพาเฟียตกับญี่ปุ่นไปเปิดห้องข้างๆก็กลับมา
"ทำไมวะ ทำไมพวกมึงกลัวมันจัง"
ฮุนยังสงสัยอยู่ เพื่อนๆอีกสองคนก็อยากรู้
"มึงไม่เคยเห็นเวลามันบ้า มันเอาตายนะเว้ยจะบอก เคยมีเรื่องกับอีกห้องไอ้นั่นย้ายโรงเรียนไปเลย มันมือหนัก ตีนหนัก พวกนั้นมากันสี่คนสู้มันยังไม่ได้เลยมึง เตะทีเดียวไอ้นั่นชายโครงร้าวเลย"
"เฮ้ยว่าไป"
"จริงมึง แต่พอมันมีไอ้เปี๊ยกเป็นแฟนนะ มันเปลี่ยนไปมาก มันซอฟลงเยอะ แต่ก่อนใครขัดใจมันนะมึงอย่าได้หวังว่ามึงจะได้นั่งกินดีๆแบบนี้ มันเตะโต๊ะคว่ำไปนานแล้ว มันไม่แคร์ใครด้วยที่สำคัญ"
ฟอร์ดเล่าสลับกับเบนซ์ มีจี๊ปพยักหน้าเป็นลูกคู่ให้
"แสดงว่ามันรักน้องญี่ปุ่นมากอ่ะดิ"
"คงรักมากล่ะมึง กูไม่เคยเห็นมันให้ใครมาแตะตัวมันได้ขนาดนี้ มันเป็นคนขี้รำคาญ เด็กมันคนก่อนๆนะกว่าจะได้เจอตัวมันยากว่ะ แต่ไอ้เปี๊ยกนี่กูเองก็แปลกใจ เอาไอ้เฟียตอยู่คาตีนเลย"
"แต่กูว่าไม่แปลกว่ะ มึงดูน้องญี่ปุ่นดิ ใครเห็นใครก็ชอบ น่ารักจะตาย กูเองยังอยากได้แบบนี้เลย"
โยตะพูดขึ้น เพื่อนๆทุกคนพยักหน้าเออออ
"ใช่อันนี้กูเห็นด้วย มันเอ๋อก็จริง แต่โคตรน่ารักเลยว่ะ"
เบนซ์พูดแล้วกระดกเหล้าเข้าปาก ส่วนจี๊ปยังนั่งปลอบเต้อยู่
"อือ เวียนหัวเนะ"
"เวียนหัวเหรอแม่หมี ล้างหน้าก่อนไหม"
"ฮื่อ มะอาว จาอาวพ่อหมีขาวน้อย อยู่หนายน้า อิอิ"
หน้าแดงเถือตาปรือดิ้นพรวดพราดอยู่มือก็คว้าลงต่ำหาของรัก เฟียตเองก็ยอมแต่โดยดี
"ถ้าไม่ไหวบอกพ่อหมีนะ เดี๋ยวอ๊วกอีก"
"เนะ"
ซุกหน้าเข้าหาเป้าทันที
"คิดถึงเค้าไหมอ่า พ่อหมีขาวน้อย อิอิ อ่า ตื่นแล้วเนะ จุ๊บหน่อยๆ"
เฟียตอมยิ้มออกมาไม่ได้อยากจะทำอะไรมากกว่านี้แค่ขอให้ได้กอดไว้กับอก ญี่ปุ่นดิ้นยุกยิกอยู่สักพักก็นิ่งไป หลับไปแล้ว เฟียตดึงตัวให้มานอนบนหมอนแล้วห่มผ้าให้ก่อนจะลุกออกไปหาเพื่อนอีกที
"หลับแล้วเหรอมึง"
เบนซ์ร้องถาม
"อือ นี่พวกมึงจะแดกถึงกี่โมงวะ หมดไปขวดนึงแล้วนี่"
เฟียตนั่งลงเก้าอี้ตัวเดิม
"ก็กินไปเรื่อยๆล่ะมึง ไม่รีบนี่หว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้กูพาดูไร่องุ่น"
"เมียมึงนี่เอาเรื่องเหมือนกันเนอะ ฮ่าๆๆ เห็นมันน่ารักแบบนี้รั่วเป็นเหมือนกันนะ"
"อย่ามาพูดดี เพราะพวกมึงนั่นล่ะให้มันกิน ดีนะที่มันยอมนอนดีๆ"
"เอาน่ามึงขำๆ ไหนๆมันก็หลับไปแล้ว มึงก็กินต่อดิวะ"
เพื่อนใหม่พยายามทำให้เฟียตอารมณ์ดีขึ้น เฟียตเองก็พยักหน้าเบนซ์จึงรีบชงเหล้าให้ พอเริ่มกึ่มๆ
"แว้กก"
"เฮ้ย"
"ทำมายมะนอนกะเค้าอ่า มานั่งตรงนี้ทำมายอ่า"
ญี่ปุ่นยืนขยี้ตาอยู่หน้าประตูแล้วเปิดเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ตะโกนใส่เสียงดังลั่น
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยกมึงไม่นอนวะ"
"มะเอาอ่า พ่อหมีขาวทำมายทิ้งเค้าอ่า ทิ้งเค้าอยู่คนเดียว"
หน้าเบ้เตรียมจะร้องไห้ เฟียตรีบลุกไปจากที่ทันที
"นั่นเอาแล้วไหมล่ะมึง"
ฟอร์ดพูดมองดูอยู่
"พ่อหมีมานั่งคุยกับเพื่อนเดี๋ยวก็ไปนอนแล้วไงครับ หือนอนไม่หลับเหรอ"
"แอ่ะ ทำไมทิ้งเค้าอ่า เค้ากลัวเนะ"
น้ำตาไหลออกมาคงเพราะยังมึนอยู่ เฟียตตกใจเข้าไปกอดตัวไว้แน่น
"ทิ้งเค้าอ่า หนายบอกจะไม่ทิ้งเค้า นิสัยมะดี พ่อหมีขาวนิสัยมะดี"
ร้องไห้งอแงอยู่ เฟียตได้แต่กอดปลอบอยู่
"ไม่เอานะคนดี ไปๆไปนอนพ่อหมีไม่มาแล้ว จะนอนกะแม่หมีนะ"
"มะเชื่ออ่า ชอบหลอกเค้า เค้ามะมีคนกอดอ่าเค้านอนมะหลับ"
กอดปลอบอยู่เพราะเจ้าตัวเล็กไม่ยอมขยับไปไหน เฟียตใจหายไป จริงสินะตั้งแต่เป็นแฟนกันมานอนด้วยกันมาตลอด กอดร่างของญี่ปุ่นไว้ทุกคืน เว้นแต่ตอนงอนกันที่ไม่ได้นอนกอด แต่หลังจากนั้นไม่เคยห่างกายกันเลย
"แม่หมี พ่อหมีขอโทษน้า พ่อหมีจะไม่ไปไหนอีกแล้ว ไม่เชื่อใจพ่อหมีแล้วเหรอ"
"ฮื่อ มะเชื่อ"
"อ้าว ทำไมไม่เชื่อล่ะครับ มาเดี๋ยวพ่อหมีอุ้มไปนอนนะ อย่าดื้อนะครับคนดี"
"เอาของกินก่อนเนะ"
พอหยุดร้องไห้ก็เรียกหาของกิน เฟียตอมยิ้มออกมา แล้วพยักหน้า
"แอ่ะ มองเค้าทำมายอ่าเพ่"
แว้ดใส่รุ่นพี่ที่มองอยู่ แต่ก็ไม่สนใจเดินไปหยิบเอาของกินมาอีกจาน กว่าจะยอมไปได้ก็เล่นอยู่หลายท่าเชียวนะญี่ปุ่น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น