พอบอยกับเอกเจอญี่ปุ่นล้อมากเข้าก็เริ่มชิน ส่วนเจ้าตัวป่วนพอล้อมากเข้าก็เบื่อไม่เอ่ยถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่อีกเลย เวลาที่บอยกับเอกสวีทหวานแหววกันก็ทำเฉยๆ สัปดาห์ของการสอบปลายเทอมแรกใกล้เข้ามาถึงแล้ว ญี่ปุ่นไม่ได้ตื่นเต้นตกใจอะไรมากนัก แต่อยากทำตัวให้เหมือนเพื่อนๆจึงทำท่าขยันดูหนังสือเหมือนบอย ส่วนเอกก็ขี้เกียจจะดูหนังสือ แต่ด้วยแฟนตัวเองเป็นคนเรียนดีจึงต้องดูหนังสือด้วยกัน
"บอยๆ ไปกินหนมป่ะ เราหิว"
ญี่ปุ่นชวนขึ้นตอนกลางดึก
"ไม่เอาอ่ะ เรายังดูหนังสือไม่จบเลย"
"แอ่ะ ปลาดุกๆ พาเราไปซื้อหน่อย"
"อะไรวะ มึงอยากกินก็ไปเองดิ"
เอกที่นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่พูดแต่ไม่ได้สนใจ
"เอ๋ ซื้อมาแล้วไม่ให้กินด้วยน้า"
"กูไม่กินโว้ย อยู่กับมึงนี่พาแดกทั้งวัน"
"เอ่ แต่ก็กินเนะ เร็วๆดิอย่าลีลา"
"อ้าวไอ้หญ้าแห้ง กูไม่ไปโว้ย"
บอยนอนคว่ำอ่านหนังสืออยู่ตรงกลางเอกอยู่ถัดไป ส่วนญี่ปุ่นเดินไปเดินมาท่าทางหิวขนมเต็มที่
"ปลาดุก ไม่ไปหรา นี่แน่"
ญี่ปุ่นหมั่นเขี้ยวขึ้นมากระโดดขึ้นเตียงนั่งทับเอก แล้วบีบคอกระแทกๆใส่หมอนทันที
"เอ้ย ไอ้หญ้าแห้ง มึงทำอะไร๊"
"ไม่ยอมหรา ไม่ยอมหรา นี่แน่ๆ"
"ปุ่นๆ ฮ่าๆ อย่าๆ เดี๋ยวเอกตาย"
บอยห้ามไว้แต่เห็นท่าทางของญี่ปุ่นกับเอกที่กำลังต่อสู้กันอย่างไม่ได้จงใจก็หัวเราะออกมา
"ช่วยเราด้วยบอย ไอ้หญ้าแห้งมันบ้าไปแล้ว"
เอกพยายามดิ้นให้หลุดจากการขี่ของญี่ปุ่น แต่ญี่ปุ่นก็ไม่ยอมลงง่ายๆกอดปล้ำอยู่ บอยมัวแต่หัวเราะ แต่ก็ไปลากตัวญี่ปุ่นออกมาได้
"ไอ้หญ้าแห้งมึง เพี๊ยะ"
"อ่า"
เอกดีดหน้าผากของญี่ปุนทันทีที่บอยลากตัวออกไปได้ ญี่ปุ่นทำหน้าเบ้
"เอกนายพาปุ่นไปหน่อยสิ เราฝากซื้อนมด้วย"
บอยใช้วิธีนี้เพราะคิกว่าเอกคงยอมไปโดยดี
"อ้าวเฮ้ย ทำไมเป็นงี้วะ โหมึงนะไอ้หญ้าแห้ง"
"อิอิ เร็วๆดิ ปลาดุก ชักช้าน้า แหมพอบอยบอกทีเดียวไปเลยน้า"
ญี่ปุ่นกระโดดลงไปยืนรอหน้าประตูทันทียิ้มแฉ่ง ไม่วายที่จะล้อเลียน ส่วนเอกทำหน้าหงุดหงิดใส่แต่เพราะแฟนขอร้องจึงยอม
ที่โรงเรียนญี่ปุ่นหอบหังสือเรียนสอดไส้การ์ตูนอิ๊กคิวซังหอบเบ้อเร่อ เดินตามบอยกับเอกไปตอนเลิกเรียนทั้งสามชวนกันไปอ่านหนังสือที่สวนข้างๆโรงเรียนที่โฟคเคยพาญี่ปุ่นไป
"ว้าย น้องญี่ปุ่นขา น้องญี่ปุ่นของเจ๊"
เสียงของซาร่าดังมาจากข้างหลัง ญี่ปุ่นหยุดแล้วหันไปมอง
"อ่า พี่คนสวย มะเจอตั้งนานเนะ ซ๊วยซวย อิอิ"
ญี่ปุ่นหัวเราะร่า ซาร่าได้ยินไม่ถนัดจึงไม่ได้ใส่ใจเดินปรี่เข้ามาหา
"แหมเดี๋ยวนี้ตามตัวยากมากนะคะน้องญี่ปุ่นของเจ๊ เป็นไงบ้างคะ ต๊ายหอบหนังสือหอบเบ้อเร่อเลย ท่าทางจะขยันเรียนนะคะเนี่ย"
"พี่คนสวยไปหนายอ่า เอ๋ ทำไมไม่มีอะไรติดตัวมาน้า"
ญี่ปุ่นมองตามมือตามแขนของซาร่าไม่เห็นหอบหิ้วอะไรมาฝากตน
"คิกๆๆ แหม มีซิค้า แต่น้องญี่ปุ่นช่วยเจ๊หน่อยสิค๊ะ เจ๊มีเรื่องทุกข์ใจอย่างแรง กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยอ่าค่าน้องญี่ปุ่นขา"
"เอ๋ทำมายอ่า กับข้าวไม่อาหร่อยหรา"
ญี่ปุ่นทำหน้างง เอกกับบอยก็ยืนรออยู่อมยิ้มออกมาพอเห็นญี่ปุ่นพูด
"อุ๊ยไม่ค่า คือว่า เอ่อ คือ อ๊ายย เจ๊อยากออกเดทกับพี่เนอ่ะค่า น้องญี่ปุ่นช่วยเจ๊หน่อยได้ไหมคะ นะนะ อยากได้อะไรเจ๊จะประเคนหาให้ทุกอย่างเลยน้า"
ซาร่ากัดฟันพูดความต้องการออกมา ญี่ปุ่นทำหน้าคิดอยู่
"อิอิ จริงน้า เหอๆๆ แล้วพี่เน๊เน้อยู่หนายอ่า เดี๋ยวเค้าไปจัดการให้ ง่ายสบายมาก อิอิ"
ญี่ปุ่นยิ้มกริ่มมองไปไกลถึงสิ่งที่อยากได้
"อุ๊ย เจ๊เขินจังเลยอ่ะ กลัวพี่เนเค้าปฏิเสธ ว้ายอาย"
ซาร่าบิดตัวก้มหน้าแสดงความอายออกมาอย่างไม่มีปิดบัง
"เอ่ อายก็ไม่ได้แฟนน้า อิอิ อยู่หนายอ่าพี่เน๊เน้"
"อยู่หนามบอลค่า ว้าย น้องญี่ปุ่นขา ไปเลยเหรอค้า"
ซาร่าร้องออกมาเพราะญี่ปุ่นวางกองหนังสือไว้กับพื้น แล้ววิ่งแจ้นออกไปแล้ว บอยกับเอกยืนงงอยู่แต่ก็มาเก็บหนังสือกับกระเป๋าไว้ให้ญี่ปุ่น วิ่งลัดเลาะไปจนถึงสนามฟุตบอลซึ่งตอนนี้กำลังมีการฝึกซ้อมเพื่อเตรียมการแข่งขันระดับโรงเรียน นักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียนเหมือนคัดมาแล้วทั้งนั้นทั้งรูปร่างหน้าตาไม่มีใครน้อยหน้าใคร เวลาซ้อมนักเรียนที่ตามมาเชียร์ก็ไม่ได้มีจำนวนน้อยเลยเสียงเชียร์ดังกรี๊ดกร๊าดของกองเชียร์โรงเรียนชายล้วนดังคับขอบสนาม เนกำลังยืนเดาะบอลอยู่กับเพื่อนๆ ญี่ปุ่นไปยืนอยู่ริมสนามมองหาเป้าหมายอยู่ พอเหลือบไปเห็นเนยืนอยู่กลางสนามก็วิ่งแจ้นเข้าไปทันที
"พี่เน๊เน้ พี่เน๊เน้"
ญี่ปุ่นวิ่งฝ่านักกีฬาเข้าไปจนถึงตัวเน โดยไม่ได้ใส่ใจกองเชียร์ที่หันมามองญี่ปุ่นเป็นตาเดียวอ้าปากค้าง
"เฮ้ย ไอ้เน มีเด็กมาหาถึงนี่เลยเหรอวะ"
เสียงเป่าปากแซวเสียงดังขึ้นทันที
"เอ้ย ไอ้หนูมาหาพี่ถึงนี่เลยเหรอ"
เนพูดแล้วยิ้มเขินๆ หยุดเดาะบอล
"เอ๋ มาหามะได้หรา อิอิ ทำไมยืนเดาะลูกบอลอ่ะ ไม่เตะซะทีเนะ"
ญี่ปุ่นไม่ได้อายเสียงใครต่อใครเลย กลับทำหน้าย่นสงสัยอยู่
"ว่าไงไอ้หนู มีอะไรกับพี่เหรอ พี่เขินนะเนี่ยมีเด็กมาหาถึงกลางสนามเนี่ย"
เนยังหน้าแดงอยู่ เพื่อนๆที่อยู่รอบๆก็ยังล้อไม่หยุด
"เฮ้ย นี่น่ะเหรอไอ้ตัวแสบญี่ปุ่น มอสี่ที่เขาว่ากัน น่ารักดีนี่หว่า"
"ท่าทางใช่ย่อยนะเนี่ย ไหนหันหน้ามาดูใกล้ๆดิไอ้หนู"
นักกีฬาฟุตบอลบริเวณนั้นมารุมล้อมญี่ปุ่นเอาไว้ แล้วจับนั่นจับนี่ญี่ปุ่นอยู่
"เฮ้ย น่ารักนี่หว่าเราน่ะไอ้หนู มีแฟนหรือยังหือ มาเป็นแฟนพี่ไหม"
รุ่นพี่ตัวหนาๆจับคางญี่ปุ่นขึ้น ญี่ปุ่นทำหน้าย่นใส่แต่ก็ไม่ปัดมือออก
"เอ๋ มะเอาอ่า พี่มะหล่อ แว้กก จะมามุงเค้าทามมายอ่า เหม็นเต่าอ่า แอ่ะ"
ญี่ปุ่นทำหน้าย่นบีบจมูกเสียงเฮตึงขึ้นทันที
"นั่นกูว่าแล้วไหมล่ะ ได้ยินข่าวว่ามันไม่ใช่ขี้ๆนะโว้ย"
"เฮ้ย พวกมึงพอๆ มาไอ้หนู มาหาพี่ไม่ใช่เหรอ มีอะไรรึเปล่าครับ"
เนทนดูเพื่อนแทะโลมญี่ปุ่นไม่ได้อีกต่อไปลากแขนญี่ปุ่น ออกไปจากวงล้อมแล้ว
"อ่า พี่เน๊เน้เย็นนี้ว่างไหมอ่า"
ญี่ปุ่นขยับแว่นตาแล้วยิงคำถามทันที
"ว่างครับ จะชวนพี่ไปไหนเหรอ"
"ชวนไปออกเดทเนะ"
ญี่ปุ่นจ้องหน้าเน แต่เหลือบไปเห็นสร้อยเงินที่ห้อยคอเนอยู่ก็เอื้อมมือไปจับพลิกดูทันที เสียงโห่ฮาดังกระหน่ำ
"ร้ายโว้ยเฮ้ย มาชวนรุ่นพี่ออกเดท ถูกใจกูจริงๆไอ้ตัวเปี๊ยก"
"ไปกินข้าวกับพี่ไหมไอ้น้อง พี่เลี้ยงข้าว น่ารักว่ะ"
รุ่นพี่ยังห้อมล้อมอยู่ ญี่ปุ่นไม่ได้ใส่ใจยังจ้องมองสร้อยเงินที่คอของเนพลิกไปพลิกมา
"เอ้ย พี่เขินนะโว้ย ว่างๆ ไปๆ"
เนรีบพูดแล้วเกาหัวอายหน้าแดงอยู่
"อิอิ ห้ามเปลี่ยนจายน้า สร้อยมะสวยเลยอ่าอยู่กับพี่อ่ะ ถ้าอยู่กับเค้าต้องสวยแน่ๆเลย อิอิ"
ญี่ปุ่นพูดแล้วรีบวิ่งออกไปจากสนามทันที เสียงกองเชียร์โห่ดังลั่นสนามเพราะตั้งแต่นักกีฬาฝึกซ้อมไม่มีใครกล้าลงไปในสนามเพื่อคุยธุระหรือรบกวนแต่อย่างใด นับว่าไม่เคยมีมาก่อนก็ว่าได้ แล้วไอ้หน้าเอ๋อแว่นหนานี่เป็นใครหนอใจกล้าเสียจริง ญี่ปุ่นวิ่งกลับไปหาซาร่าที่ยังยืนบิดตัวเพราะเขินอายอยู่
"เป็นไงบ้างค้าน้องญี่ปุ่นของเจ๊"
ซาร่าร้องถามอย่างดีใจ
"อิอิ สำเร็จสิคร้าบ ญี่ปุ่นซะอย่าง อิอิ"
ญี่ปุ่นหัวเราะอย่างอารมณ์ดี เดินไปหอบหนังสือคืนจากบอย
"มึงไปทำอะไรมาวะไอ้หญ้าแห้ง"
เอกถามแล้วยื่นเป้บนบ่าคืนให้
"อิอิ ไปติดต่อแฟนให้พี่คนสวยเนะ อิอิ"
ญี่ปุ่นหัวเราะอยู่หน้าตาระรื่น
"พี่คนสวยไปเลี้ยงข้าวเค้าด้วยดิ เนี่ยหิ๊วหิวน้า"
ญี่ปุ่นเดินไปกระแซะซาร่า รายนั้นก็เต็มใจเป็นอย่างยิ่งเพราะคิดว่าจะได้ออกเดทกับชายในฝันเสียที
"รอ ไปกินพร้อมเจ๊สิค้าน้องญี่ปุ่นขา ก็นักพี่เนให้เจ๊ไม่ใช่เหรอ อิอิ"
"ไม่ เอาอ่ะ พี่คนสวยจะจีบผู้ชายเดี๋ยวไปเป็น กขค น้าไม่เอาหรอก"
"งั้น เอาไงดีค้า อ่ะอย่าว่าเจ๊อย่างนั้นอย่างนี้เลยนะคะอยากจะพาไปเลี้ยงข้าวใจจะขาด ผู้ชายก็อยากได้ อิอิ แต่เจ๊เลือกผู้ชายดีกว่าเนอะ แต่เดี๋ยวเจ๊ให้ตังค์พากันไปกินน้า อย่างอนเจ๊นะคะน้องญี่ปุ่นขา"
ซาร่าควักสตังค์ออกมายื่นให้ญี่ปุ่น รายนี้พอเห็นเงินก็ทิ้งหนังสือยกมือไหว้ขอบคุณแล้วฉวยเงินมาทันที
"อิอิ พี่คนสวยใจดี๊ดีเนอะ ขอบคุณน้า ปะบอยปลาดุกไปกินข้าวกันเนะ"
ญี่ปุ่นก้มเก็บหนังสือแล้วเดินลิ่วนำหน้าเพื่อนทั้งสองไปทันที ซาร่ายืนงงแต่ก็กลับมาเขินตามเดิม
"รอ ไปกินพร้อมเจ๊สิค้าน้องญี่ปุ่นขา ก็นักพี่เนให้เจ๊ไม่ใช่เหรอ อิอิ"
"ไม่ เอาอ่ะ พี่คนสวยจะจีบผู้ชายเดี๋ยวไปเป็น กขค น้าไม่เอาหรอก"
"งั้น เอาไงดีค้า อ่ะอย่าว่าเจ๊อย่างนั้นอย่างนี้เลยนะคะอยากจะพาไปเลี้ยงข้าวใจจะขาด ผู้ชายก็อยากได้ อิอิ แต่เจ๊เลือกผู้ชายดีกว่าเนอะ แต่เดี๋ยวเจ๊ให้ตังค์พากันไปกินน้า อย่างอนเจ๊นะคะน้องญี่ปุ่นขา"
ซาร่าควักสตังค์ออกมายื่นให้ญี่ปุ่น รายนี้พอเห็นเงินก็ทิ้งหนังสือยกมือไหว้ขอบคุณแล้วฉวยเงินมาทันที
"อิอิ พี่คนสวยใจดี๊ดีเนอะ ขอบคุณน้า ปะบอยปลาดุกไปกินข้าวกันเนะ"
ญี่ปุ่นก้มเก็บหนังสือแล้วเดินลิ่วนำหน้าเพื่อนทั้งสองไปทันที ซาร่ายืนงงแต่ก็กลับมาเขินตามเดิม
